ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٤٥ - شرح حال پرهيزگاران

بيهوده، زيرا آن حضرت از زمان كودكى تا بسر حدّ كمال رسيد از اينطور كارها اجتناب ميكرد، روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بر يكى از خدمتگزاران بتها داخل شد، فرمود: چرا مادر من فاطمه را ملامت ميكنى و او را از زيارت اين سنگهائى كه براى ما انتخاب شده‌اند جلوگيرى مى‌نمائى؟.

آن شخص خدمتگذار گفت: بجهت اينكه فاطمه بنت اسد اعمال نامعلومى انجام ميدهد و نيكوئى كردن را از بتها قطع كرده است، در صورتى كه بتها براى كسى كه آنها را عبادت كند نفع دارند، براى كسى كه نزد آنها بيايد شفاعت ميكنند. فاطمه بنت اسد بهمين زودى خواهد فهميد كه پسرى نصيب او نخواهد شد.

رسول خدا در جوابش فرمود: آيا بتها بشما فرزند ميدهند و در موقع خشكه‌سالى‌هاى شديد براى شما باران ميفرستند؟! آن شخص گفت: آرى، آيا نميدانى كه ما اين موضوع را نزد بتها ستايش مينمائيم، آنگاه آن شخص كه خدمتگذار كعبه بود متوجّه همكاران خود گرديد و گفت: اين پسرى است كه پدر و مادر و جدّ و دايه او مرده‌اند، او كودكى است، كسى متكفّل او شده كه به او توجّهى ندارد و او را راهنمائى نميكند، آن كسى كه متكفل او شده عمو و زن عموى او هستند.

حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله فرمود: براى من بگو: اين بتها را چه كسى خلق كرده و امتهاى گذشته را چه كسى بوجود آورد و آنها را رزق و روزى داد؟ گفت: خدا اين عمل را انجام داده، خدا است كه مالك جميع خلق ميباشد. رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود: مادر من قربانى خود