ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٢٤ - فرمان امير المؤمنين على(ع) به مالك اشتر هنگامى كه او را به حكومت مصر و توابع آن گماشت

گوش، چشم، گوشت و خون من بصدق مقاله تو شاهدند.

رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله فرمود: يا على تو وصيت مرا از من قبول كردى و ضمانت دادى كه براى خدا و من باين وصيت عمل كنى؟؟ على ٧ گفت: آرى، من ضامن اين وصيّت خواهم بود، خدا يار و پشتيبان من خواهد بود.

از جمله شرطهائى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در متن آن وصيتنامه با على بن أبي طالب ٧ كرد اين بود: ١- دوستى كردن با دوستان خدا ٢- دشمنى كردن با دشمنان خدا و بيزار بودن از آنان ٣- بر ظلم و ستم صبر كردن ٤- غيظ و غضب را فرو بردن ٥- گرفته شدن حق تو از تو ٦- از بين رفتن خمس تو ٧- هتك احترام تو ٨- خضاب شدن ريش تو از خون تازه سرت. على ٧ گفت: قبول كردم، راضى شدم و لو اينكه هتك حرمت من بشود، سنن و احكام تعطيل شوند، قرآن پاره گردد، كعبه خراب گردد، ريش من بخون سرم خضاب شود، در مقابل اين امور براى رضاى خدا صبر مينمايم.

آنگاه رسول صلى اللّه عليه و آله جبرئيل و ميكائيل و ملائكه مقرّبين را بر على بن أبي طالب ٧ شاهد گرفت. بعد از آن پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را خواست و آنان را نظير على ٧ از آن حوادث آگاه كرد و آنچه را كه براى على شرح داده بود براى آنان نيز شرح داد و آنان هم مثل على ٧ قبول كردند و آن وصيتنامه بمهرهاى طلائى كه آتش بآنها نرسيده بود مهر گرديد و به امير المؤمنين على ٧ پرداخته شد.

در آن وصيتنامه سنّتهاى خدا و سنّتهاى رسول اللّه و مخالفت با