ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٢٦ - خطبه على(ع) معروف به ديباج

[آخرين نزول جبرئيل بر زمين‌]

روايت شده: از جمله موضوعاتى كه رسول مكرّم اسلام در آن حال بعلى بن أبي طالب فرمود اين بود: موقعى كه من مردم مرا غسل و كفن و حنوط ميكنى آنگاه مرا مى‌نشانى و از آنچه كه براى تو آشكار گرديد مى‌پرسى و مى‌نويسى.

روايت شده كه جبرئيل ٧ به رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفت: اين آخرين نزولى بود كه من در دنيا كردم، بعد از آن صوتى از جبرئيل شنيدند كه ميفرمود: عليكم السّلام اهل البيت و الرساله خدا را براى هر كسى كه هلاك شود جانشين و تسليت و رسيدگى خواهد بود، كسى كه جانشين او ثواب باشد مصيبت زده نخواهد بود. آنگاه بدن رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از حركت افتاد و جسم او با پارچه‌اى پوشيده گرديد على ٧ متولى غسل و كفن و نماز آن حضرت شد، بدن آن بزرگوار را در همان بقعه‌اى كه قبض روح شده بود دفن كرد.

روايت شده كه سنّ پيغمبر صلى اللّه عليه و آله در موقع وفات (٦٣) سال بود ولادت آمنه بنت وهب مادر رسول خدا در ماه ربيع الاول سنه فيل بود[١] پادشاه آن زمان انوشيروان صاحب مدائن بود، انوشيروان همان كسى است كه رسول معظم اسلام فرمود: من در زمان پادشاه صالح و نيكوكارى متولد شدم كه اگر مرا درك ميكرد بمن ايمان مى‌آورد. نبوّت پيغمبر اسلام پس از چهل سال از عمر او ظاهر گرديد.

[١] عبارت عربى در دو نسخه اين است: و كانت ولادت آمنه بنت وهب الى آخره. اگر اين عبارت تصحيف نشده باشد بايد گفت: سنه فيل چنانكه در جنات الخلود است سى سال قبل از ولادت رسول خدا بوده است و اگر احتمال تصحيف را تأييد كنيم پس بايد گفت: و كانت وفات آمنه الى آخره- مترجم.