ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٩٠ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

نرم و كوه‌هاى زمين خواهد شد، پادشاهان زمين براى او ذليل ميشوند آن بزرگوار متديّن بدين اين خانه ابراهيم ميشود، سلطنت آن حضرت از سلطنت اهل دنيا بزرگتر خواهد شد.

اى پادشاه آيا اجازه ميدهى كه ما دست و پاى حضرت عبد المطّلب ٧ را ببوسيم؟ ابرهه آنان را درباره انجام دادن اين موضوع اجازه داد، ساحرها بلند شدند دست و پاى حضرت عبد المطّلب را بوسيدند، ابرهه نيز بلند شد، تواضع كرد و سر حضرت عبد المطّلب را بوسيد، دستور داد تا جائزه و بخششهاى بزرگى بعبد المطّلب تقديم كردند، آنچه را كه از عبد المطّلب و قبيله‌هاى او بغارت برده بودند بآنها رد كردند و ابرهه از خراب كردن كعبه منصرف شد و مراجعت كرد[١]

حضرت عبد المطّلب هم بسوى مكه عود كرد و با هاله دختر حارث ازدواج نمود، هاله ابو لهب را كه نامش عبد العزّى بود زائيد، ابو لهب شخص كافر و شيطانى از آب در آمد و هاله از دنيا رفت، حضرت عبد المطّلب بعد از فوت هاله با عده‌اى از زنان ازدواج كرد و از آن زنان عده‌اى اولاد براى آن حضرت بوجود آمد، روزى عبد المطّلب در خانه (كعبه) بخواب رفت (پس از بيدار شدن) فرمود: در خواب ديدم كه گويا زنجير سفيدى از پشت من خارج شد كه داراى چهار طرف بود: يك طرف آن بمشرق زمين رسيد، طرف ديگر آن بمغرب‌

[١] مترجم گويد: از متن كتاب اينطور مفهوم ميشود كه ابرهه براى خراب كردن خانه كعبه اقدام نكرد و خود او با لشكرش بسلامت مراجعت كردند. ولى اين مقاله با قرآن كه ميفرمايد: فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ‌ و روايات معتبره آل عصمت : مخالف است.