ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٠٣ - خطبه آن جناب در اخلاص توحيد

خود قرار داده تابوت و علم را به يوشع تسليم نمود و او را به بنى- اسرائيل معرفى كرد (و فرمود:) اين يوشع قائم مقام من است و اطاعت از آن حضرت بر بنى اسرائيل فرض و واجب خواهد بود.

بعد از آن آنچه را كه خدا خواست حضرت موسى (در دنيا) مكث كرد، بعد از آن بمردى عبور كرد كه مشغول كندن قبرى بود، موسى ٧ بآن مرد گفت: آيا مايلى كه من در كندن اين قبر ترا اعانت نمايم؟ آن مرد گفت: آرى، موسى ٧ او را كمك كرد تا اينكه قبر كنده شد. بعد از آن آن شخص قبر كن اراده كرد كه براى امتحان در قبر بخوابد و ببيند كه چگونه است، حضرت موسى فرمود: آيا اجازه ميدهى كه من در اين قبر بخوابم؟ همين‌كه در آن قبر خوابيد و مكان خود را در بهشت ديد گفت: پروردگارا مرا قبض روح كن، چون قبض روح شد در همان قبر مدفون گرديد.

و آن شخصى كه قبر را مى‌كند جبرئيل ٧ بود كه بصورت بشر شده بود، اين جريان قبر موسى ٧ بود و كسى هم از محل قبر آن حضرت مطلع نيست، وفات حضرت موسى در آخرين روز تيه بود (يعنى آخرين روز سرگردانى بنى اسرائيل).

روايت شده كه از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله راجع بقبر حضرت موسى پرسيده شد؟ فرمود: قبر موسى نزد جاده بزرگ يمن نزديك تپه ريگ قرمزى (در كنار درياى يمن است).

عمر حضرت موسى ٧ (١٢٦) سال بود و عمر هارون هم بهمين اندازه بوده است، و فاصله بين موسى و إبراهيم عليهما السّلام (٤٦٨) سال بوده است.