عبادت و براى خداست. و از جمله كارهائى كه به ويژه مى‌بايد همراه با اخلاص انجام دهى برپائى فرائضى است كه مخصوص ذات پاك خداوند است، پس در بخشى از شب و روز جسم خود را خاصّ واجبات الهى كن، زيرا خداوند نوافل را تنها مخصوص پيامبرش گردانيد نه ديگر مردم، كه فرموده: وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً يعنى: «و پاره‌اى از شب را به آن (خواندن قرآن و اداى نوافل) بيدار باش كه اين براى تو از نمازهاى واجب افزون مى‌باشد، اميد است كه پروردگارت تو را در جايگاهى ستوده بدارد- إسراء: ٧٩»، و اين وظيفه‌اى است كه خداوند تنها مخصوص پيامبرش ساخت، و بدان گراميش داشت، و براى ديگر از مردمان مستحبّ است و اختيارى، كه خداوند مى‌فرمايد: وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ‌ يعنى: «و هر كه كار نيكى به خواست خويش كند خداوند قدردان و داناست- بقره: ١٥٨»، و هر آنچه كه موجب تقرّب تو به خدا و كرم او مى‌گردد بسيار و فراوان بجاى آر، و فرائض الهى را به طور كامل و عارى از هر گونه عيب و نقصى ادا كن، هر چند كه خسته و فرسوده شوى، پس هنگامى كه با مردم نماز مى‌گزارى مبادا آن را طول دهى و زنهار كه نفرت آور يا تضييع‌كننده باشد، زيرا در ميان نمازگزاران كسانى هستند كه ممكن است بيمار و يا در پى كار و حاجتى باشند. و از رسول خدا ٦ هنگامى كه مرا روانه يمين مى‌ساخت پرسيدم: با آنان چگونه نماز گزارم؟ فرمود: «مانند ناتوانترين آنان نماز بخوان و نسبت به اهل ايمان مهربان باش».

و پس از اين، مبادا پنهان شدن از ملّتت را به درازا كشى، زيرا پنهان شدن زمامداران از نظر مردم نوعى گرفتگى و محدوديّت و كم اطّلاعى از امور است، و پرده‌نشينى ايشان را از آنچه كه در اطرافشان مى‌گذرد بى‌خبر مى‌سازد، و در نتيجه موجب مى‌شود كه در نظرشان بزرگ كوچك، و كوچك بزرگ، و نيكو زشت، و زشت نيكو جلوه كند، و حقّ با باطل آميخته شود، چرا كه زمامدار در هر حال يك بشر است و به كارهائى كه مردم از او پنهان مى‌دارند پى نبرد، و سخن و گفتار را هيچ گونه علائم و نشانى نيست تا با آنها راست از دروغ شناخته شود.

پس به جهت كم شدن فاصله با مردم خود را از تباهى و فساد در حقوق آنان مصون دار. همانا تو از اين دو حال خارج نيستى: ١- يا مردى هستى كه در راه حقّ بخشنده و سخاوتمندى، پس ديگر پنهان گشتنت براى چيست؟ از براى دادن حقّى است كه مى‌پردازى؟ يا عمل شايسته‌اى كه از عهده‌اش برآئى؟، ٢- و يا مردى‌