تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٦٦ - فرمايشات رازگونه خداوند عزيز و جليل - با موسى بن عمران

آن را مخلوقى ساختم، بسى بزرگ و بزرگوار است ذات من، و منزّه است كار من چيزى مانند من نيست، و [تنها] منم آن زنده جاويد بى‌زوال.

٨- اى موسى هنگام خواندنم، ترسان، و مراقب و بيمناك باش، و چون به مناجات من پردازى، همراه با ترس و دلى نگران باشد، و در پرتو توراتم دوران زندگى را حياتى معنوى بخش، و خصال نيكم را به جاهلان بياموز، و به آنان نعمت نهان و آشكارم را يادآورى كرده و بگو: بر آن گمراهى و ضلالتى كه در آنند مداومت نورزند، كه براستى مجازات و كيفرم دردناك و سخت است.

٩- اى موسى، اگر ريسمانت از من ببرد، به ريسمان ديگرى نپيوند، پس مرا بپرست و در برابرم همچون بنده‌اى حقير و ناچيز بايست، نفس خود را ملامت كن كه او به توبيخ شايسته‌تر است، و با كتاب من بر بنى اسرائيل تكبّر مكن، كه اين كتاب دلت را از واعظى روشنگر كفايت مى‌كند، پس آن سخن پروردگار جهانيان است، كه باشكوه و متعال است! ١٠- اى موسى، هر زمان كه مرا بخوانى بيابى، پس بزودى هر چه كرده‌اى بيامرزم. آسمان با اضطراب تسبيحم گويد، و فرشتگان از هراس من بيمناكند، و زمين از سر اميد مرا تسبيح كند، و مخلوقات با خوارى تسبيحم گويند. آنگاه بر تو باد به نماز، كه آن نزد من داراى مقامى بوده و پيمانى استوار دارد، و نيز بچيزى كه از نماز است آن را توأم ساز و آن زكات تقرّب آور باشد، از مال و گندم حلال بدان ملحق ساز، كه من جز حلال را كه تنها براى من باشد نپذيرم، و صله رحم را با آن قرين ساز، زيرا منم آن بخشنده مهربان. كانون خانواده و خويشاوندى را از سر فضل و رحمتم آفريدم تا بندگان در پرتو آن به يك ديگر مهرورزى و عطوفت كنند، و آن را در آخرت سلطه و قدرتى است‌[١]، من از هر كس كه قطع رحم كند ببرم، و رابطه‌ام را با هر كس كه پيوند كند برقرار سازم. و نيز با هر كس كه يكى از دستوراتم را ضايع كند همان گونه رفتار خواهم كرد.

١١- اى موسى: چون سائلى نزد تو آمد يا او را پاسخى نيكو ده، يا عطائى اندك، زيرا گاهى ممكن است آنكه نه انس است و نه جنّ- يعنى فرشته خداوند-

[١] يعنى: رحم در نزد من قدرت و سلطنتى دارد كه در آخرت شفاعت او را در باره كسى كه بدو پيوسته خواهم پذيرفت.( شرح كافى).