تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٨ - اندرزهاى حضرت مسيح
٢٢- بحقّ برايتان مىگويم: شما را آموزش مىدهم تا دريابيد نه اينكه خودپسند گرديد، براستى شما جز با ترك شهوتها هرگز به خواستهايتان دست نيابيد، و جز در پرتو صبر بر ناملايمات به آرزوهايتان نرسيد. بپرهيزيد از يك نگاه [ناروا]، زيرا آن تخم شهوت را در دلها مىافشاند، و همان يك نگاه براى فتنه و گرفتارى صاحبش كافى است. خوشا بحال كسى كه ديدگانش در دل اوست نه دلش در نگاه چشمانش. اربابمنشانه در عيوب مردم منگريد، بلكه بندهوار نگاه كنيد، جز اين نيست كه مردم دو دستهاند: گرفتار، و سالم (آسوده خاطر)، پس بر گرفتاران رحم آريد، و خدا را بر عافيت شكر كنيد.
٢٣- اى بنى اسرائيل آيا از خدا شرم نمىكنيد، هيچ كدام از شما نوشيدنيش براى او گوارا نيست تا آن را از گرد و غبار پاك سازد، در حالى كه هيچ ابائى از بلعيدن حرامى همچو جامى از شير آلوده ندارد، آيا نشنيديد كه تورات برايتان گفته كه: «با خويشانتان پيوند كنيد و ايشان را پاداش بخشيد»، و من به شما مىگويم: با كسى كه از شما بريده پيوند كنيد، و به كسى كه از شما دريغ داشته عطا كنيد، و به كسى كه به شما بدى كرده احسان كنيد، و بر كسى كه ناسزايتان گفته سلام و دعا كنيد، و با دشمن خود نيز به انصاف رفتار كنيد، از كسى كه به شما ستم كرده درگذريد، همان طور كه شما هم مايليد از بديهايتان گذشت كنند، از عفو و گذشت خداوند بر شما عبرت گيريد، مگر نمىبينيد كه خورشيد او بر نيكان و بدان شما تابيده، و بارانش بر صالحان و خطاكاران شما مىبارد، پس اگر شما جز به دوستان محبّت نكنيد، و جز به كسى كه به شما احسان نموده خير نرسانيد، و جز به آن كس كه به شما بخشيده عطا نكنيد، پس ديگر شما را بر ديگران چه فضلى است؟
اين گونه، كار افراد بىخردى است كه نه فضلى دارند و نه ايشان را دانشى است، ولى چنانچه خواستيد از شمار دوستان و برگزيدگان خدا شويد بر آن كس كه به شما بدى كرده احسان كنيد، و از كسى كه بر شما ستم نموده درگذريد، و بر كسى كه از شما روى گردانده سلام كنيد. سخنم را بشنويد و سفارشاتم را بخاطر بسپاريد، و عهد و پيمانم را رعايت كنيد، براى آنكه خود دانشمندى دينشناس گرديد.
٢٤- بحقّ برايتان مىگويم، براستى قلبهاى شما همان جا است كه گنجهاى شما است- و بهمان خاطر است كه مردم اموالشان را دوست مىدارند و جانشان مشتاق