تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٧ - اندرزهاى حضرت مسيح

١٥- اى دنيا پرستان، شما همچون چراغيد كه براى مردم پرتو مى‌افكند، و خود را مى‌سوزاند.

١٦- اى بنى اسرائيل، مجالس علما و دانشمندان را- هر چند با دست و پا رويد- پر كنيد، زيرا خداوند دلهاى مرده را به نور حكمت زنده كند، آن گونه كه زمين خشك را با باران جان بخشد.

١٧- اى بنى اسرائيل، كم گوئى حكمتى بزرگ است، پس بر شما باد به سكوت، زيرا آن عادتى نيكو است، و مايه كاهش خطا و سبك شدن از گناهان است، پس درب علم را محكم كنيد، كه درب آن صبر است. و بى‌گمان خداوند فرد بى‌دليل خندان؛ و آن كس كه راهى جز راه ادب را مى‌پويد دشمن دارد، و آن زمامدار كه همچون چوپان از رعيّتش غفلت نمى‌كند را دوست دارد. پس در باطن از خدا شرم كنيد، چنان كه در ظاهر از مردم خجالت مى‌كشيد، و بدانيد كه سخن حكيمانه گمشده مؤمن است، پس آنها را پيش از آنكه بالا روند برگيريد، و بالا رفتنشان مرگ گويندگان آنها است.

١٨- اى همدم دانش، اهل علم را بجهت علمشان تمجيد كرده و با ايشان ستيزه مكن، و نادانان را بجهت جهلشان كوچك شمار، ولى طردشان مكن، بلكه به آنان نزديك شو و تعليمشان ده. اى همدم علم، بدان هر نعمتى كه از اداى شكرش بغفلت مانى، همچون گناهى است كه بر آن مؤاخذه شوى.

١٩- اى همدم علم بدان، هر گناهى را كه از توبه‌اش درمانى، همچون كيفرى است كه بر آن عقوبت شوى.

٢٠- اى همدم علم، براى گرفتاريهائى كه از وقوعش بى‌خبرى پيش از آنكه ناگهان برت وارد شود آماده شو.

٢١- آن حضرت ٧ به يارانش فرمود: فكر مى‌كنيد اگر يكى از شما از كنار برادر [خواب‌] خود عبور كند و ببيند عورتش آشكار شده [چه برخوردى خواهد كرد] آيا تمام جامه را كنار مى‌زند تا بقيّه عورت او هم پيدا شود؛ يا لباس را بجاى نخست بازگردانده تا پوشيده شود؟ آنان گفتند: البتّه رويش را مى‌پوشانيم، فرمود:

هرگز! بلكه تمام عورت را آشكار مى‌سازيد!- اينجا بود كه ياران دريافتند كه اين جنبه مثل دارد- پس گفتند: اى روح اللَّه، موضوع از چه قرار است و منظورت چيست؟ فرمود: مقصود آن مردى از شما است كه چون از عيب برادرش آگاه شود آن از ديگران پوشيده نمى‌دارد.