يعنى: «يك ديگر را بر نيكوكارى و پرهيزگارى يارى دهيد، و كسى را در گناهكارى و ستم بر ديگران يار مباشيد- مائده: ٢»، و اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ‌، يعنى: «ترس از خدا را چنان كه شايسته ترس اوست پيشه كنيد، و مميريد مگر در حالى كه مسلمان باشيد- آل عمران: ١٠٢».

اى بندگان خدا، بدانيد كه آرزو، خرد را بر باد دهد، و وعده را تكذيب كند، و بر غفلت اصرار ورزد، و حسرت بار است، بنا بر اين آرزو را دروغ انگاريد چرا كه آن فريب است، و همانا آرزومند گناهكار است. كردار خود را در ميان آرزو و ترس استوار سازيد پس اگر براى شما شوق و اميدى پديد شد سپاس گزاريد و با آن شوقى ديگر را فراهم سازيد، چرا كه خداوند براى مسلمين اعلام به نيكى فرموده و براى سپاسگزاران به فراوانى، زيرا كه من هيچ چيز را مانند بهشت نديدم كه خواهنده آن خواب باشد و نه مانند دوزخ كه گريزانش به خواب رفته باشد. و هيچ معامله و سودائى را پرسودتر از كسى كه براى آن روزى كوشش مى‌نمايد كه ذخيره‌ها در آن اندوخته شود و هر پنهانى در آن نمايان شود. و به تحقيق هر كس كه حقّ او را سود ندهد باطل زيانش رساند. كسى را كه هدايت به راهش ندارد به حتم گمراهى به زيانش كشاند. و هر كس كه يقين سودش نبخشد شك و دودلى به خسرانش اندازد. و همانا كه شما بر كوچ كردن مأموريد. و بر كسب توشه نيز راهنمائى شده‌ايد. آگاه باشيد كه من از وحشتناكترين چيزى كه بر شما بيمناكم دو چيز است: درازى آرزو، و هواپرستى است. آگاه باشيد! دنيا روى گردانده و فناى خويش اعلام داشته، و سراى آخرت روى آورده و طلايه آن آشكار گرديده است، و آگاه باشيد كه امروز ميدان تلاش و مسابقه است و فرداى قيامت هنگام جائزه، آگاه باشيد كه جايزه برندگان بهشت است، و پايان عقب ماندگان دوزخ خواهد بود، آگاه باشيد كه شما اكنون در روزهاى مهلتيد كه أجل و مرگ به دنبال دارد، و به شتاب مى‌آيد، پس هر كسى كه در روزگار خود كردارش را پيش از مرگ براى خدا پاك سازد سودش رساند، و مرگ او را ضررى نرساند. و هر كس كه در روزگار مهلتش كار نكند (كوتاهى كند) فرا رسيدن اجل (مرگ) به خسرانش كشاند، و كردارش هيچ سودى برايش نداشته است.

اى بندگان خدا، براى استوارى دين خود به نماز خواندن در وقت آن، و پرداخت زكات در موقعش، و تضرّع و زارى (به درگاه خدا)، و صله رحم، و