تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٣ - از سخنان آن حضرت

است با بد (يعنى: از دست دادن عمر گرانمايه به بيهودگى).

پس اين بود نفاق و ستونها و شعبه‌هاى آن. خداوند بر تمام بندگانش غالب و چيره است، نامش بلند است و توان و قدرتش استوار. نيرويش سخت است و بركاتش لبريز. حكمتش نورانى است. و حجّتش پيروز، و دينش پاك و خالص.

سخنش حقّ است و نيكيهايش پيش و برتر. نسبتش پاك و روشن است و موازينش عادلانه. پيامهايش رسا است و نگهبانانش حاضر. بدكردارى را گناه دانسته، و گناه را فتنه، و فتنه را آلودگى و چرك. و خوش كردارى را كاميابى دانسته است و عذر خواهى را توبه، و بازگشت را پاك‌كننده. پس هر كس كه توبه كرد هدايت يافت. و آن كس كه گرفتار فتنه شد تا مادامى كه به سوى خدا به توبه بازنگشته و به گناه خويش اعتراف نكرده و پاداش نيكو را باور ننموده است پيوسته در گمراهى بسر برد. و هرگز بر خدا دليرى نورزد جز كسى كه محكوم به نيستى و نابودى است.

خدا را خدا را! چه وسيع است اين اوصافش: قبول توبه و رحمت، و مژده و ملايمت و صبر عظيمش. و چه سخت است آن شكنجه‌ها و دوزخ، و عزّت و قدرت و سختگيرى او! پس هر كس كه به طاعت الهى دست يافت كرامتش را برگزيده، و كسى كه پيوسته در نافرمانى خداست عذاب دردناكش را خواهد چشيد، آنجاست عاقبت آن سرا.

از سخنان آن حضرت ٧ به كميل پسر زياد نخعى «پس از مطالبى كه بيان داشت»

براستى كه اين دلها به مانند ظرفهايند، و بهترينشان فراگيرنده‌ترين آنها است، آنچه به تو مى‌گويم از من گوش دار، مردم سه دسته‌اند: دانشمند الهى، و آموزنده راه نجات، و أحمقان فرومايه؛ كه در پى هر بانگى مى‌دوند و با هر بادى به سوئى روند، نه به نور دانش روشنى يافتند تا راه برند، و نه به سوى دژى استوار شتافتند تا نجات يابند.

اى كميل، دانش بهتر از مال است، دانش تو را نگه مى‌دارد ولى تو مال را. نفقه و خرج، مال را مى‌كاهد، و دانش با انفاق افزون مى‌گردد. دانش فرمانده است و مال فرمانبر.

اى كميل، دوستى دانشمند، آئينى است كه با آن جزا و پاداش دهند. انسان‌