بفهمند كه چه قصد و هدفى در كلام خدا و رسول نهفته است؟ و آن را حفظ مى‌كردند در حالى كه از هر گونه آگاهى تهى بوده. و اين طور نبود كه تمام اصحاب رسول خدا ٦ در باره مطلبى پرسش كنند و دنبال آن را بگيرند، برخى از ايشان از پيامبر ٦ مى‌پرسيدند ولى فهم‌جوئى نمى‌كردند، تا آنكه عدّه‌اى بيشتر مايل بودند كه فردى باديه‌نشين يا رهگذر يا از اهل ذمّه‌اى از راه برسد و بپرسد تا آنان بشنوند و بفهمند.

امّا من هر روز يك نوبت به حضور آن جناب مى‌رسيدم و آن جناب با من به تنهائى مى‌نشست و در هر موضوعى با او سخن مى‌گفتم. و اين مطلب را تمام اصحاب مى‌دانند كه رسول خدا ٦ اين رفتار را با هيچ كس غير از من نداشت. و چه بسا پيش مى‌آمد كه آن بزرگوار نزدم مى‌آمد. و هنگامى كه من به خدمت آن جناب در منازلش مى‌رسيدم خانه را از غير من خالى مى‌كرد در حالى كه همسرانش را بيرون كرده و با من تنها بود. اگر پرسش مى‌كردم پاسخم مى‌گفتم و چون پرسشم تمام مى‌شد و خاموش مى‌شدم آن حضرت خود سخن آغاز مى‌كرد. هيچ آيه‌اى در موضوعات مختلف چه در شب و چه در روز، چه راجع به آسمان و چه زمين، چه سراى دنيا و چه آخرت، چه بهشت و چه دوزخ، چه دشت و چه كوه، چه نور و چه ظلمت بر آن حضرت ٦ نازل نشد جز آنكه آن را بر من تلاوت كرده و املاء مى‌فرمود، و من نيز آن را مى‌نگاشتم، در اين بين تأويل و تفسير، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، و خاصّ و عامّ آن را به من مى‌آموخت، و اينكه در چه مكانى و در باره چه موضوعى است تا روز قيامت برايم روشن مى‌ساخت.

خلاصه‌اى از بيانات امير مؤمنان ٧- در «اركان اسلام»، «حقيقت توبه»، «استغفار»-

كميل بن زياد گويد: از امير مؤمنان ٧ از اركان اسلام سؤال نمودم كه آن چيست؟ در جواب فرمودند: اركان اسلام هفت چيز مى‌باشد: نخستين ركن آن «عقل» است كه «صبر» بر آن استوار گرديده، و دوم: آبرودارى و راستگوئى، و سوم: تلاوت قرآن آن طور كه شايسته آنست. و چهارم: دوستى و دشمنى تنها براى خدا، و پنجم: رعايت حقّ خاندان پيامبر ٦ و شناختن ولايت ايشان، و ششم: حقّ برادران و حمايت از آنان، و هفتم: حسن همجوارى با مردم است.