تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٤ - از سخنان آن حضرت
توسّط دانش در زمان حياتش به كسب طاعت پردازد و پس از مرگ نام نيك باقى گذارد. و سود و بهره مال با نابودى مال از دست برود. ثروت اندوزان گو اينكه زندهاند مرده بشمار آيند، ولى دانشمندان تا زمان باقى است جاويدند و گرامى، ظاهرا وجودشان ناپيدا است ولى نفس ايشان در دلها آشكار. سپس- پس از اشاره به سينه خود- فرمود: بدان كه در اينجا دانشى سرشار نهفته است كه برايش فراگيرانى نيافتم؛ آرى به فرد باهوش و تيزفهم بر مىخورم كه نامطمئن و دين به دنيا فروخته است، و از حجّتهاى خداوند بر عليه دوستان خدا يارى مىجويد، و از نعمتهاى الهى بر نافرمانى او. يا به فردى كه پيرو اهل حقّ است ولى فاقد هر گونه بينش و فراست در شناخت پيرامونش، و با اوّلين مورد شبههاى كه بر او عارض مىشود به وادى شكّ و ترديد افتد.
بار إلها! نه اين شايسته است و نه آن در خور. يا به فردى كه غرق در لذّت است و اسير شهوت، يا فردى كه حريص به جمع و ذخيره مال. كه اين دو گروه نه از زمره رهبران دينند و نه از اهل فراست و يقين. شبيهترين موجودات به اينان همانا چارپايان چرندهاند، آرى بدينسان علم و دانش- با مرگ صاحبان آن- مىميرد.
ولى آرى، زمين هرگز از حجّت قائم از جانب خدا- كه يا آشكار است و مشهور، يا ترسان است و ناپيدا- خالى نخواهد ماند، تا دلائل الهى و نشانههايش باطل نگردد، و راويان قرآنش از ميان نروند. كجايند آن افراد؟! تعدادشان كم، و قدر و منزلتشان بزرگ است، به واسطه ايشان است كه خداوند دلائل و حجّتهايش را حفظ مىكند تا به افراد همانند خود بسپارند، و بذر آن را در دلهاى شبيه خود بكارند.
علم و دانش- بر اساس حقائق ايمان- بايشان يورش برد تا روح يقين را يافتند، و آنچه را كه افراد خوش گذران سخت و دشوارش شمردند آنان سهل و آسانش داشتند. و به آنچه كه جاهلان در هراس بودند خو گرفتند، ايشان با بدنهاشان همنشين اهل دنيايند ولى ارواحشان به ملكوت اعلى پيوند دارد.
اى كميل، آنان امينهاى خدايند در ميان خلقش، و خلفاى او در زمينش، و چراغهاى تابناك او در شهرهايش، و دعوتگران به دين او مىباشند.
وه كه چقدر مشتاق ديدار آنان هستم!! از خداوند براى خود و تو آمرزش مىطلبم.