تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤ - نصايح پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

آنچه از دست داده يا از بين برده هيچ اهمّيتى قائل نيست، پس اينها ده صفت فرد نادان محروم از عقل مى‌باشد.

نصايح پيامبر ٦‌

مرا چه شده كه مى‌بينم دوستى دنيا بر بيشتر مردمان چنان چيره شده كه گوئى مرگ در اين دنيا براى غير ايشان نوشته شده است، و رعايت حقّ بر غير ايشان واجب گرديده، تا آنجا كه رفتگانشان را مردمى مسافر مى‌گيرند كه هر چه زودتر به سويشان باز ميگردند، چنين پنداريد آنان را به گور كرده، و ميراثشان را مى‌خوريد، و پس از ايشان جاودان خواهيد بود؟! هرگز هرگز! آيا آيندگان از پيشينيان پند نمى‌گيرند؟! هر موعظه قرآنى را ناديده گرفته و فراموش ساختند، و گوئى از سرانجام هر كردار زشتى در امانند، و از نزول هيچ بلا و از بروز هيچ پيشامد ناگوارى نهراسيده.

خوشا به حال آنكه پرواى الهى او را از ترس مردمان واداشته است.

خوشا به حال آنكه درآمدش حلال، باطنش درست، ظاهرش آراسته، و طبيعتش موزون است.

خوشا به حال آنكه ما زاد بر درآمدش را بخشيده و خود را از كلام زيادى باز مى‌دارد.

خوشا به حال آنكه براى خداى تعالى فروتنى كند و بى‌آنكه از سنّت من بگرداند از حلال دنيا هم چشم بپوشد، و شكوه زندگانى را بدون تغيير از سنّت من ترك گفته، و بعد از من پيروى از خوبان خانواده‌ام كند، و با أهل علم و حكمت رفت و آمد داشته، و از نيازمندان دستگيرى نمايد.

خوشا به حال آنكه درآمدش حلال، و خرجش حلال، و بر تهى دستان احسان كند، و نيز از جمعيّت متكبّر و دنيا دوست؛ همان دين‌سازان بر خلاف سنّت، و عاملين به غير روشم دورى گزيده باشد.

خوشا به حال آنكه با مردم خوشرفتار است، و به آن يارى داده، و بدى و زيان خود را از آنان دور بدارد.