جز اينكه بار سنگين تقصير آنان بر گردن او خواهد بود، و از نماز آنان چيزى كسر نشود. و نيز نمازى را بى‌كم و كاست به پايان نبرد جز اينكه مانند مأمومين پاداش برد، و از ثواب آنان هيچ چيزى كم نگردد. و به وضوى خود توجّه كن، زيرا كه آن كامل‌كننده نماز است و هيچ نمازى بى‌وضو نماز نيست. و اين را بدان كه تمام اعمال تو از نمازت تبعيّت مى‌كند. و بدان هر كس كه حقّ نماز را ضايع كند در ضايع ساختن دستورات ديگر اسلام پيشتازتر است.

اى مردم مصر اگر توانستيد عملتان را تصديق‌كننده سخن خود سازيد و ظاهر و باطن خود را يكى نمائيد و كردارتان خلاف زبانتان نگردد همان كنيد. و رسول خدا ٦ فرمود: «من بر امّت خود نه از آسيب فرد مؤمن در هراسم و نه از گزند مشرك بيمناك، چه اگر مؤمن باشد خداوند به سبب ايمانش مانع او گردد، و چنانچه مشرك باشد به شركش ريشه كنش سازد و رسوايش نمايد. ليكن من بر شما از فرد منافق شيرين زبان در هراسم كه موافق عقائد شما سخن گويد و مخالف آن عمل كند» و هيچ باك و ابائى ندارد، حال آنكه پيامبر ٦ فرمود: «كسى كه نيكيهايش او را شاد سازد و بديهايش او را محزون، اين چنين شخصى بطور قطع مؤمن است»، و پيوسته مى‌فرمود: «دو خوى و عادت است كه هيچ گاه در فرد منافق گرد نيايد: حسن ظاهر و فهم و دريافت سنّت.

و بدان اى محمّد بن أبى بكر كه برترين بينش و ادراك تنها به پارسائى در دين خدا و عمل به دستور او خواهد بود. از خداوند درخواست مى‌كنم كه ما و تو را يارى نمايد تا شكرش را بجاى آريم و تسبيحش گوئيم و حقّش را ادا كنيم و به دستورش رفتار نمائيم، همانا او شنوا و نزديك است.

و اين را بدان كه دنيا سراى گرفتارى و فنا، و آخرت سراى ماندگار و پاداش است. پس چنانچه توان آن دارى كه چيزهاى پايدار را بر امور فانى ترجيح دهى همان كن، اميدواريم كه خداوند بينش آنچه مى‌بينيم و درك آنچه را كه مى‌فهميم روزى ما فرمايد، تا نه از دستوراتش كوتاهى كنيم، و نه به امور ممنوع و حرامش دست يازيم، چرا كه در هر حال بهره‌اى از دنيا به تو خواهد رسيد، در حالى كه تو به بهره آخرت محتاج‌تر مى‌باشى. پس چنانچه براى تو دو كار پيش آمد كه يكى از آن دو براى آخرت و ديگرى براى دنيا بود كار آخرت را مقدّم دار. و اگر توان آن دارى كه ميل و رغبت خود را در كار خير افزون نمائى و نيّت خود را پاك گردانى همان كن، زيرا خداوند عطا و بخشش بر بنده را برابر با نيّت قلبى او انعام فرمايد، از