انگشتر از غير جنس نقره را به دست مكنيد، چرا كه رسول خدا ٦ فرمود: «خداوند آن دستى كه انگشتر آهنى دارد پاك نسازد». هر كس كه بر انگشترش نامى از نامهاى خداوند را حكّ نموده بايد از آن دستى كه بدان استنجاء مى‌كند بيرون آرد.

هر كس از شما به هنگام نگريستن در آينه بگويد:

«الحمد للَّه الّذي خلقنى فأحسن خلقى، و صوّرني فأحسن صورتي، و زان مني ما شان من غيري، و أكرمني بالإسلام»

يعني: «حمد و سپاس آن خداوندى را سزاست كه مرا آفريد و آفرينشم را نكو داشت، و صورت‌گرى كرد و صورتم را زيبا نمود، و مرا به آن چيزى آراست كه در ديگرى بد بود، و مرا به اسلام گرامى داشت». هر كدام از شما خود را براى برادر مسلمانى كه ديدارش آمده است مرتّب كند (بيارايد)، چنان كه براى بيگانه‌اى كه مايل است او را ببيند مرتّب مى‌كند. روزه‌دارى سه روز از هر ماه [پنجشنبه اوّل ماه، چهارشنبه نيمه ماه، پنجشنبه آخر ماه‌]، و نيز روزه ماه شعبان دل نگرانى و تشويش خاطر را بزدايد. شستن موضع غائط و بول با آب سرد مرض بواسير را از بين ببرد. شستشوى لباسها اندوه و نگرانى را بزدايد، و طهور از شرائط نماز است.

موى سپيد را برنكنيد زيرا كه نور است. و هر كس كه تار موئى در راه اسلام سپيد نمايد همان به روز رستاخيز براى او روشنائى باشد. فرد مسلمان با حال جنابت هرگز نخسبد، بلكه بدون وضو نيز نخوابد، و در صورتى كه آب نيابد بر زمين تيمّم كند، زيرا روح فرد با ايمان به سوى خدا پر كشد پس او را بپذيرد و برايش دعاى خير كند، در اين صورت اگر زمان مرگش رسيده باشد آن روح را در صورت زيبائى قرارش دهد، و در غير اين صورت او را با فرشتگان امين خود به جسمش باز گرداند. شايسته هيچ مسلمانى نيست كه رو به قبله بزاق افكند، و اگر سهوا مرتكب شد استغفار كند. هيچ مسلمانى نبايد محلّ سجده‌اش را پف كند، و نه بر غذا و نوشيدنى و نه بر دعاى همراهش. قضاى حاجت در محل عبور و مرور، و ادرار كردن از بلندى و ايستاده در هوا و در آب جارى ممنوع است. و هر كه كه مرتكب آنها شود و به او آسيبى رسيد هيچ كس را غير از خود سرزنش نكند، چرا كه آب و هوا را موجوداتى است. و هيچ كدام از شما هنگام بول كردن آن را به هوا پرتاب نسازد. و رو به باد هم نباشد. و به پشت نخوابد[١] و مرد مسلمان هرگز بى‌حوصله‌

[١] در كتاب خصال آمده است:« هيچ مردى به رو نخوابد»، و همچنين در كتاب عيون أخبار الرّضا ٧( باب ٢٤ ح ١) آمده است:« انبياء طاق باز مى‌خوابند» و در كتاب دعائم الاسلام در ضمن روايتى نبوى ممنوع بودن در حالت طاق باز را فقط در مسأله غذا خوردن آورده است و در اين حال بنظر مى‌رسد كه در متن كتاب تحريفى رخ داده است.