اين بود كه براى رسول خدا ٦ از شهر طائف مقدارى كشمش رسيد و ايشان فرمودند كه آن را در آب زمزم كه تلخ بود خيس كنند، و با اين كار ميخواست از تلخيش كاسته شود، و در صورتى كه كهنه شد آن را نياشاميد.

هنگامى كه مرد عريان و بدون پوشش گردد، در اين حال شيطان به او نگريسته و در او طمع كند، پس- از اين روى- خود را پوشيده داريد، شايسته هيچ مردى نيست كه جامه خود را از رانش دور كرده و ميان مردم بنشيند. هر كس كه چيز بدبوئى مانند سير و پياز بخورد نبايد بمسجد رود. مرد در هنگام سجده نماز بايد نشيمنگاه و قسمت اخير بدن خود را بلند كند. هر كدام از شما به هنگام غسل كردن بايد از دو بازوى خود شروع كند. هر گاه به تنهائى نماز مى‌خوانى بايد صداى قراءت حمد و سوره، و تكبير و تسبيحت را خود بشنوى. هر گاه نمازت را به پايان بردى رويت را به سمت راستت برگردان.

تقوى و پرهيزگارى را به عنوان توشه از اين سرا برگيريد، زيرا كه آن بهترين توشه‌اى است كه از آن برگرفته‌ايد. هر كس كه درد خود را تا سه روز از مردم پنهان سازد و تنها به درگاه خداوند بنالد بر خدا لازم آيد كه درد او را شفا بخشد.

دورترين حالتى كه بنده از خداوند دارد وقتى است كه تمام تلاشش براى شكم و شهوت جنسيش باشد. مرد نبايد به سفرى رود كه از آن بر دينش مى‌ترسد. چهار چيز را در دعا به گوش برسان: صلوات بر پيامبر و آلش، و درخواست بهشت از پروردگارت، و پناهندگى به او از دوزخ، و فقط از او حور العين بخواه. هنگامى كه مرد نمازش را تمام كرد بر پيامبر صلوات بفرستد، و از او درخواست بهشت كند، و از دوزخ به او پناه برد، و همسرى حور را از خدا بخواهد، زيرا كسى كه بر پيامبر صلوات نفرستد دعايش برگردد، و هر كس از خداوند بهشت را طلب كند، بهشت شنيده و گويد: پروردگارا خواسته بنده‌ات را به او عطا كن، و هر كس از دوزخ به خدا پناه برد، دوزخ گويد: بار إلها بنده‌ات را از آنچه به تو پناه جسته پناهش ده. و آن كس كه حور خواهد، حور نيز از خدا خواهد از آن او گردد. موسيقى (غناء)[١] ناله ابليس بر بهشت است. وقتى هر كدامتان كه خواست بخسبد دست راستش را به زير گونه راستش گذارده و بگويد:

«بسم اللَّه، وضعت جنبي للَّه على ملّة إبراهيم و دين محمّد و ولاية من افترض اللَّه طاعته، ما شاء اللَّه كان و ما لم يشأ لم يكن»

يعنى:

[١] مراد مجالس طرب و لهو و لعب است.( استاد غفّارى)