تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩٨ - آداب و سننى كه أمير مؤمنان
در صورتى كه كسى در آن مكان اعتراف كند و خطاهاى خود را شماره نموده و ياد كند و از خداوند درخواست چشم پوشى از آنها كند بر خداوند واجب شود كه آن گناهان را براى او بيامرزد.
پيش از نازل شدن بلا و گرفتارى دعا كنيد كه درهاى آسمان در شش حال گشوده مىگردد: ١- به هنگام بارش باران، ٢- به وقت جهاد، ٣- هنگام بانگ نماز، ٤- و هنگام خواندن قرآن، ٥- هنگام نيم روز (ظهر)، ٦- و هنگام سپيدهدم (طلوع فجر). هر كس كه بدن مردهاى را پس از سرد شدن لمس كند غسل بر او لازم شود. و كسى كه مرده با ايمانى را غسل داد پس از آنكه كفنهاى او را پوشاند، خود غسل كند، و قبل از آن او را لمس نكند كه در اين صورت بايد غسل كند. كفنها را با بخور خوشبو مسازيد. و به مردگان خود بجز كافور عطر ديگرى مزنيد، چرا كه مرده در حكم فرد محرم است. به بستگان خود دستور دهيد كه بر سر جنازه سخن نيكو گويند، زيرا حضرت فاطمه عليها السّلام آنگاه كه پدر بزرگوارشان ٦ بدرود حيات گفتند دختران بنى هاشم براى او (از در تسليت به رسم جاهليّت) مرثيه خواندند ايشان را فرمود: زارى و مويه را وانهيد و دعا كنيد. فرد مسلمان آينه تمام نماى برادرش مىباشد، پس هنگامى كه از برادرتان لغزش و خطائى را مشاهده نموديد همگى بر او نتازيد بلكه او را راهنمائى و نصيحت كنيد و با او خوشرفتارى نمائيد و از اختلاف بپرهيزيد كه آن مايه گمراهى است. بر شما باد به ميانهروى؛ با هم مهر وزيد و به يك ديگر رحم كنيد. هر كس كه با چارپايش سفر مىكند نخست آب و علف آن حيوان را بدهد. مبادا به صورت چارپايان ضربه زنيد كه آنها پروردگار خود را تسبيح مىكنند. هر كس از شما كه در سفر راه را گم كرد و يا اينكه بر جان خود ترسيد فرياد كشد:
«يا صالح أغثنى»
يعنى: «اى صالح بدادم برس»، زيرا در ميان برادران شما از بنى جانّ كسى است كه وقتى اين ندا را بشنود جواب دهد و گمشده شما را به راه آورد، و چارپايش را نگهدارد. هر كدام شما كه از شير بر خود و چارپا و گوسفندش در هراس باشد در اين صورت خطّى به دورش بكشد و بگويد:
«اللهمّ ربّ دانيال و الجبّ و كلّ أسد مستأسد، احفظني و غنمي»
يعنى: «خدايا اى پروردگار دانيال و چاه و هر شير درندهاى، من و رمهام را حفظ فرما». و هر كس از شما كه از غرق شدن بيم دارد بگويد: «بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ، وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ» يعنى: «رفتن و ايستادن