تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٠ - گفتگوى خداوند - كه ثنايش باشكوه باد - با عيسى بن مريم
٢٦- اى موسى، بتحقيق نتيجه كار نيك ده برابر شود و از يك كار بد هلاك و نابودى است[١]، بمن شرك مورز، روا نيست كه تو بمن شرك آورى، ميانهرو باش و براه راست، مرا همچون كسى كه بدان چه دارم شيفته و آرزومند است بخوان، و بر كارهاى زشتى كه پيش فرستاده نادم و پشيمان است، زيرا تاريكى شب را روز محو سازد، و كار بد را نيز كار خوب پاك سازد، و همان طور كه سياهى شب روشنائى روز را ببرد، گناه نيز بر كار نيك آيد و سياهش كند.
گفتگوى خداوند- كه ثنايش باشكوه باد- با عيسى بن مريم عليهما السّلام
١- اى عيسى، منم پروردگار تو و پروردگار نياكانت، نامم «يگانه» است و منم يكتائى كه آفرينش هر چيز را به تنهائى انجام دهندهام، و هر چيز از ساخته من است، و همه بسوى من بازخواهند گشت.
٢- اى عيسى، بفرمان من تو مسيحى، و به اذن من از گل [بسان پرنده] مىآفرينى، و بكلام من مردگان را زنده مىسازى، پس بمن مايل و آرزومند، و از من بيمناك باش، كه از جانب من هيچ پناهى جز بدرگاه من نخواهى يافت.
٣- اى عيسى، تو را همچون دلسوزى مهربان سفارش مىكنم تا در پرتو جستن رضايت من شايسته ولايت و دوستيم گردى، تو؛ هم در بزرگى و هم در كودكى بركت يافتى، گواهى دهم كه توئى بنده من از جانب كنيز من[٢]، توسّط نافلهها بمن تقرّب جو و خود را نزديك كن، و بر من توكّل كن تا تو را كفايت كنم، و جز مرا ولى و سرپرستى مگير كه تا تو را رها سازم.
٤- اى عيسى، بر مصيبت و بلا صبر كن، و به قضا تن ده، و آن گونه كه مرا بر تو خشنود مىسازد باش، زيرا خشنودى من اين است كه اطاعت شوم و عصيان نگردم.
[١] علّامه مجلسى- رحمه اللَّه- گويد: يعنى: خداوند متعال براى يك كار نيك بنده ده برابرش پاداش دهد، و بر يك كار بد اندازه و برابرش كيفر كند، و با اين وضع باز هم اكثر مردم؛ كيفر همان يك بديشان؛ بر ده برابر پاداش كارهاى خوبشان غالب آمده و هلاك مىشوند.( شرح كافى).
[٢] در روضه كافى چنين است:
ُ« أنّك عبدي و ابن أمتي»
، يعنى:« توئى بندهام و پسر كنيزم».