نيز ممنوعيّت و حرمت خوردن اسپرز (طحال) زيرا كه آن خونى بسته و منجمد است. و حرمت خوردن جرّى (يكنوع ماهى)، و ماهى مرده روى آب، و مارماهى، و زمّير و بطور كلّى هر نوع ماهى كه فاقد فلس است، و از ميان پرندگان آن دسته كه چينه‌دان ندارند، و از تخم پرندگان آنكه دو طرفش با هم تفاوت دارد حلال، و آنكه دو سويش با هم يكسان است خوردنش حرام است، و اعتقاد داشتن به اجتناب از گناهان كبيره‌اى همچون قتل نفس محترمه‌اى كه خدا آن را حرام ساخته، و نوشيدن مست‌كننده، و فراهم كردن نارضايتى والدين، و گريز از ميدان جنگ، و خوردن مال يتيم از راه ستم و زور، و خوردن مردار و خون و گوشت خوك، و آنچه را كه [هنگام كشتن‌] نام غير خدا بر آن خوانده شود در غير حال ضرورت و ناچارى، و خوردن مال ربوى و مال حرام پس از دانستن آن، و قمار، و كمفروشى در ترازو يا پيمانه، و تهمت به زنان پاكدامن، و زنا، و عمل قوم لوط، و شهادت دروغ دادن، و نااميدى از رحمت خداوند، و آسودگى از عقوبت او، و قطع اميد از رحمت پروردگار، و يارى ستمگران، و اعتماد و پشت گرمى بديشان، و سوگند بدروغ خوردن، و عدم پرداخت بدهى بمردم با داشتن مال، و تكبّر، و كفر، و اسراف (زياده روى)، و تبذير (بيهوده ريخت و پاش كردن)، و خيانت و دغلى، و كتمان شهادت، و سرگرميهائى همچون آواز و موسيقى و تار زدن كه ياد خدا را از دل مى‌زدايد، و اصرار و پافشارى بر گناهان صغيره (كه تمامشان معصيت است)، اينها اصول احكام دين بودند. و الحمد للَّه ربّ العالمين، و صلّى اللَّه على نبيّه و اله و سلّم تسليما.

از سخنان آن حضرت ٧ در زمينه توحيد و يكتاپرستى‌

اين مجموعه گفت و شنودى است كه عمران صابى با حضرت رضا ٧ در مجلسى بزرگ داشته، و افراد اين انجمن تماما متكلّمان [يا: دانشمندان اهل كلام‌] اديان مختلف مخالف اسلام بودند كه مأمون ايشان را جهت مناظره با آن حضرت ٧ گرد آورده بود كه در نهايت همه را محكوم و مجاب فرمود، و اين خبر بسيار طولانى و مشهور است و ما قسمتى از آن را به اقتضاى كتاب نقل كرديم.

عمران پرسيد: براى من بفرمائيد كه آيا ما يكتائى خداوند را به حقيقت در مى‌يابيم يا با وصف؟

حضرت فرمود: بدرستى آن نور ايجادكننده يكتا، همان وجودى است كه از اوّل بوده، يگانه است و بى‌انباز، بى‌آنكه چيزى بهمراهش باشد، تك است و