زمان شام خوردن انبياء ٧ پس از نماز عشاء بود. و خوردن شام را ترك مكنيد، زيرا ترك آن بدن را رنجور مى‌سازد. تب پيشقراول مرگ است. و آن زندان خدا در زمين مى‌باشد؛ هر كدام از بندگانش را كه بخواهد در آن گرفتار مى‌سازد، و تب گناهان را- چونان ريزش كرك از كوهان شتر- بريزد. هيچ مرضى نيست مگر اينكه از داخل بدن است جز زخم و تب، چرا كه آن دو بطور مخصوصى بر بدن نمايان شوند. با آب سرد و بنفشه حرارت تب را فرو نشانيد، زيرا حرارت آن (گوئى) از گرماى جهنّم است. پيش از چيرگى بيمارى بر تندرستى هيچ فرد مسلمانى را نسزد كه با دارو به درمان خود بپردازد. دعا كردن سرنوشت حتمى را بر مى‌گرداند، پس آن را آماده كنيد و به كار بنديد. همانا وضو گرفتن و راى مسأله طهارت و پاكى داراى ده حسنه مى‌باشد، پس وضو گيريد و از تنبلى بپرهيزيد كه فرد تنبل حقّ خدا را ادا نكند.

خود را به وسيله آب از بوى بد و زننده پاكيزه داريد و به خودتان برسيد، زيرا كه خداوند از بندگان بدبو و چركين خود بيزار است، آن بندگانى كه هر كس كنارشان نشيند از چركين بودنشان به ستوه آيد. هيچ كدامتان را نشايد كه در وقت خواندن نماز با بازى با ريش يا چيز ديگرى خود را سرگرم نمايد. پيش از آنكه به كار ديگرى سرگرم شويد به كار خير پيش دستى نمائيد.

فرد با ايمان خود از خويش در رنج است و مردمان از او در آسايش. بايد بيشتر گفتارتان ذكر خداى باشد. از گناهان برحذر باشيد، چرا كه بنده به واسطه ارتكاب گناه جلوى روزيش گرفته شود. بيماران خود را با دادن صدقه درمان نمائيد، و دارائيتان را با پرداخت زكات در امان داريد. نماز خواندن براى هر پرهيزگارى موجب قرب به درگاه الهى است. حجّ نمودن، جهاد افراد ضعيف و ناتوان است.

فرمانبردارى و خوشرفتارى با شوهر جهاد زنان است. فقر و تهيدستى مرگى بزرگ است. كمى عائله يكى از دو راه آسايش در زندگى است. صلاحديد و اندازه نگهداشتن نيمى از زندگى است. غم و اندوه سبب نيمى از پيرى است. مرد ميانه‌رو فشار خرج و تهيدستى را (هرگز) احساس نكند، كسى كه نظر خواهى و مشورت كند هلاك نشود. احسان و نيكوكارى جز به افراد شرافتمند و ديندار شايسته نيست (١). هر چيز را نتيجه‌اى است و نتيجه نيكوكارى شتاب در آزادى است. كسى كه به تلافى عمل خير يقين دارد مردانه بخشش كند. هر كس كه به‌