قاطعانه از سوى خداوند عزيز حكيم است فرموده: الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً، يعنى: «آنان كه چون انفاق كنند نه اسراف كنند و نه تنگ گيرند و ميان اين دو براه اعتدال باشند- فرقان: ٦٧»، مگر نمى‌بينيد كه خداوند متعال عقيده شما را بباد سرزنش گرفته و عمل‌كنندگان به آن عقيده را «اسراف‌كاران» ناميده است، و در بيش از يك آيه از قرآن فرموده: إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ‌: «كه او اسراف‌كاران را دوست ندارد- انعام: ١٤١»، در نتيجه آنان را از اسراف و نيز از خسّت و سختگيرى بازداشته است بلكه عمل را بر اساس ميانه روى قرار داده، نه اينكه تمام دارائيش را بدهد سپس دست بدعا بلند كند تا خدا روزيش دهد كه در اين صورت دعايش به اجابت نرسد، [و اين عدم اجابت‌] بخاطر حديثى است از پيامبر ٦ كه فرموده: «دعاى چند گروه از امّت من مستجاب نشود: ١- كسى كه بر پدر و مادرش نفرين كند، ٢- و مردى كه بر بدهكارى نفرين كند كه مالش را خورده و او هيچ شاهدى بر آن بدهى نگرفته، ٣- و نفرين شوهر بر زن با اينكه خداوند اختيار طلاق زن را بدست او سپرده، ٤- و مردى كه در خانه نشسته و بگويد: «پروردگارا! روزيم فرما»، بى‌آنكه در پى روزى قدمى بردارد، پس خداوند [در جواب چنين بنده‌اى‌] مى‌فرمايد: اى بنده من، مگر راه بدست آوردن روزى و سفر را- بكمك اعضاى سالم- برايت هموار نساختم، كه در پرتو پيروى از دستورات من در تحصيل روزى داراى عذرى باشى و بدوش خانواده‌ات هم نباشى، تا اگر خواهم روزيت دهم، و اگر نخواهم بر تو سخت گيرم، در اين دو حال تو در نزد من معذورى، ٥- و مردى كه خداوند مال و ثروتى بسيار به او بدهد و وى همه را خرج كند، سپس رو به دعا نموده و بگويد: «پروردگار من! روزيم ده»، و خداوند در جواب فرمايد: «آيا روزى بسيار به تو ندادم، چرا در ميانه‌روى، و عدم اسراف- با اينكه تو را از آن منع كرده بودم- به دستورم عمل نكردى، ٦- و مردى كه در قطع رحم و خويشاوندى دعا مى‌كند».

سپس خداوند چگونگى انفاق و خرج را به پيامبرش آموخت، [و اين از آنجا شروع شد كه‌] نزد رسول خدا ٦ حدود هفتصد مثقال طلا بود و آن حضرت از نگهدارى آن كراهت داشت و شبانه همه‌اش را صدقه داد، و صبح فردا ديگر هيچ مالى نداشت، [از قضا] فقيرى سر رسيد و از آن جناب تقاضاى كمك مالى كرد، و پيامبر نيز چون مالى نداشت بدو چيزى نداد، و همين امر باعث شد كه مورد ملامت سائل واقع گردد، و اين سبب حزن و اندوه پيامبر شد، چرا كه او ٦ مهربان و