كمك بر حوادث دنيا بهتر از نماز هميشگى نيست، و در تقرّب به خداى رحمان هيچ چيزى بپاى نماز نميرسد، پس بر آن مداومت كنيد، و [آن را] بسيار بخوانيد، و نسبت به هر كردار شايسته‌اى كه مايه تقرّب بخدا است، نماز بيشتر نزديك مى‌سازد و نزد خداوند برگزيده‌تر است.

٤٩- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى هر عمل و كار فرد مظلومى كه او نه با گفتار و نه با كردار و نه با كينه‌توزى دست به انتقام زند در ملكوت اعلا بزرگ و عظيم است. كداميك از شما نورى بنام ظلمت ديده است، يا ظلمتى بنام نور؟

همچنان در هيچ بنده‌اى با داشتن ايمان، كفر گرد نيايد، و نه در شيفته دنيا رغبتى در آخرت، و مگر مى‌شود جو كاشت و گندم درو كرد؟ يا گندم افشاند و جو برداشت كرد؟ همچنان هر بنده‌اى در آخرت آن درو كند كه كاشته است، و برابر عملى كه كرده پاداش يابد.

٥٠- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى مردم در موضوع سخن حكيمانه دو گروهند:

يكى آن گروه كه به گفتار آن را درست بيان كند و با بدى كردار تباهش سازد، و فرد ديگرى كه هم به گفتار آن را درست معرّفى كند و هم با كردار خود آن را تصديق نمايد، چه بسيار ميان آن دو فرق و جدائى است!، پس خوشا بحال عالمان با عمل، و واى بر عالمان شعارى! ٥١- بحقّ برايتان مى‌گويم: كسى كه كشتزار خود را از علف هرزه پاك نسازد [آن علف هرزه‌] رو بفزونى نهد و سطح كشت را بپوشاند و تباه سازد، و همچنان هر كس دوستى دنيا را از دلش نزدايد آنچنان آن انبوه شود كه ديگر هيچ طعمى از دوستى آخرت نيابد.

٥٢- واى بر شما اى دنياپرستان، مساجد پروردگارتان را زندان جسمتان كنيد، و دلهاتان را خانه تقوا و پرهيزگارى بسازيد نه جايگاه شهوات.

٥٣- بحقّ برايتان مى‌گويم: بى‌شكّ هر كدامتان كه بر بلا عاجزتر باشد علاقه‌اش بدنيا بيشتر است، و صابرترين شما بر بلا و گرفتارى پارساترين شما در دنيا است.

٥٤- واى بر شما اى علماى بدى، آيا بى‌جان نبوديد و [خدا] شما را زنده ساخت، و چون زندگى بخشيد مرديد؟ واى بر شما، مگر بى‌علم نبوديد و علمتان بخشيد؟ و زمانى كه آموختيد از خاطر برديد؟ (يعنى: از آنجا كه به دانسته‌هاى خود عمل نكرديد گوئى آن را فراموش كرديد) واى بر شما، آيا درس ناخوانده نبوديد و