تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٦٠ - خلاصه نامه آن حضرت

سفارشات آن حضرت ٧ به محمّد بن أبى بكر «به هنگام گماردن او به ولايت مصر»

اين مجموعه سفارشاتى است كه بنده خدا امير مؤمنان هنگامى كه محمّد بن أبي بكر را به ولايت مصر گماشت بدو سپرد.

او را به رعايت تقواى الهى و اينكه در نهان و آشكار به طاعت او گردن نهد، و در حضور و غياب از او بترسد، و آنكه با فرد مسلمان نرمى كند و با تبهكار سختگيرى. با اهل ذمّه به عدالت رفتار نمايد، و با ستمديده به انصاف و داد، و بر ستمكار به سختيگيرى و تندى. و از مردم گذشت نمايد و تا حدّ امكان نيكوكارى كند. و اينكه خداوند، نيكوكاران را پاداش دهد و گناهكاران را عذاب نمايد.

و او را فرمان داد كه مردم اطراف خود را به طاعت الهى و همگامى با جماعت مسلمين فرا خواند. چرا كه براى ايشان در اين دعوت آنچنان عافيت و ثواب بزرگى نهفته است كه هيچ كس نه قدر و اندازه‌اش تواند و نه به كنه آن پى برد. و او را دستور داد كه با آنان نرمخوئى كند و با ايشان به مساوات و برابرى رفتار نمايد، چه در مجلس، و چه موقعيّت، آنسان كه دور و نزديك در رعايت حقّ به نزد او يكسان و برابر باشند. و ديگر اينكه در بين مردم به عدل و داد حكم كند و انصاف را برپا دارد و از هوى و هوس پيروى نكند، و در راه خدا از سرزنش هيچ ملامتگرى نهراسد. زيرا خداوند با كسى است كه فرمان او را اطاعت كند و طاعت و دستورش را بر غير او ترجيح دهد.

«اين فرمان به قلم عبيد اللَّه بن أبي رافع نگاشته شد»

خلاصه نامه آن حضرت ٧ به مردم مصر «پس از رهسپار شدن محمّد بن أبي بكر»

از بنده خدا امير مؤمنان به محمّد بن أبى بكر و مردم مصر، سلام بر شما.

أمّا بعد؛ نامه تو به من واصل شد و به خواسته‌ات پى بردم، و توجّه و انديشه‌ات به امورى كه حوزه مسئوليتى تو آن را ايجاب مى‌كند و خير و صلاح مسلمين نيز در آن است بسيار خشنودم ساخت، و دريافتم آن چيزى كه اين كلام را بر زبان تو جارى ساخته تنها نيّتى پاك و انديشه‌اى بى‌فساد بوده.

أمّا بعد؛ بر تو باد به رعايت تقواى الهى در هر موقعيّت، ايستاده يا نشسته،