خاندانش را بگشايد. پس درود و ثناى خدا بر او و خاندانش باد، و نيز كرامت و شرف و بزرگواريشانرا أفزون فرمايد به نحوى كه پايان نپذيرد و جاويد بماند. و بدرستيكه خداوند تبارك و تعالى پس از پيامبرش أفرادى را مخصوص خويش گردانيده و رتبه و مقام آنان را به جهت مقام خجسته پيامبر ارتقاء و تا مرتبه او بالا برد، و ايشان را [خوانندگان حقّ‌] به سوى خود و راهنمايان إرشاد قرار داد، إمامانى معصوم از لغزش، فاضل و كامل ساخت، و حجّتهائى بر تمام بشر، و داعيان به درگاه خويش، و شفيعانى كه به اجازه او شفاعت كنند، مقرّر ساخت. خودسر چيزى نگويند، و به فرمانش عمل كنند، و حكم او را برپا داشته، و سنّتش را إظهار دارند، و حدودش را جارى؛ و فرائض و واجباتش را أدا كنند، تا كسى كه هلاك مى‌شود به حجّتى روشن هلاك شود، و آن‌كه زنده مى‌ماند به حجّتى روشن زنده بماند، درود و مدح خداوند و فرشتگان نيكوكار بر محمّد و دودمان نيكش باد.

بارى؛ هنگاميكه در آنچه از علوم و دانش پيامبرمان و وصيّش و إمامان از فرزندان آن دو بزرگوار- رحمت و بركات و صلوات خداوند بر اينان باد- كه به من رسيده به دقّت نظر كردم، و پيوسته در آن انديشيدم دانستم كه آن مقدار اندكى است از آنچه از ايشان گفته‌اند، و جزئى است از آنچه صادر نشده، [با اينحال‌] آن علم را شامل و برگيرنده همه امور دين و دنيا و خير اين سرا و آن سرا از آنچه گذشته و آنچه خواهد آمد يافتم. [چرا كه‌] و حقيقت را نيافتم مگر آنچه از ايشان است و حقّ جز با ايشان نيست، و درستى جز از ايشان گرفته نشود، و راستى از غير ايشان طلب نشود. و پس از ملاحظه دانشمندان شيعه كه از ايشان در حلال و حرام و واجبات و مستحبّات- آنچه كه خداوند ثوابش را براى ايشان نوشته- تأليف نموده‌اند، و آيندگان را از زحمت تأليف بى‌نياز ساخته و بار گران گردآورى سخنان و گفتار معصومين عليهم السّلام را از دوش ايشان برداشته‌اند، امّا در آنچه از اين بزرگواران عليهم السّلام به من رسيده با رواياتى مواجه شدم كه مشتمل بر حكمتهاى رسا و پندهاى شافى، و ايجاد رغبت و علاقه در آنچه ماندنى است، و پرهيز از هرآنچه ناپايدار است، بيم و اميد، و ترغيب به أخلاق و كردار پسنديده، و بازدارى از ناشايستهاى آن‌دو، و تشويق به پرهيزگارى و وادارى به زهد و پارسائى است، و اينگونه دستورات اخلاقى را در گفتار بعضى از اين إمامان معصوم عليهم السّلام- كه در ضمن‌