و مطالبى از اين نوع كه در موضوع كتاب آمده أفزون از آن مقدارى است كه در حصر و شماره درآيد، و پهناورتر از آن است كه بتوان جمع‌وجور نمود، و تا همين أندازه أنديشمندان را بسنده و خردمندان را كافى است.

پس اى شيعيان مؤمن در آنچه إمامانتان عليهم السّلام فرموده و شما را بدان فراخوانده و تشويق نموده‌اند أنديشه نمائيد، و با چشم باطن و قلبتان بدان نظاره كنيد، و با گوش جانتان بشنويد، و با أنديشه سالم و فهم درستى كه خداوند به شما أرزانى داشته و به آن بر شما احتجاج نموده است آنرا دانسته و حفظ كنيد. و به مثابه مخالفين خويش كه دلائل ضرورى و نصايح رسا را با بى‌اعتنائى گوش مى‌كنند و بدان سطحى مى‌نگرند و به زبان آن‌را ستوده و فقط به گفتار آن را تمجيد مى‌نمايند- و نقل آنرا مى‌پسندند و بس- مباشيد. زيرا كه ايشان از نصيحت سودى نبرند، و نه به آنچه تشويق شده‌اند رو آورند، و نه از منهيّات پروا نمايند، پس حجّت بر ايشان تمام و اندوهشان دائمى است. بلكه مطالب رسيده را از آنكه خدا اطاعت فرمانش را واجب ساخته برگيريد، و از آنچه افراد از امامان بزرگوار و مورد اعتماد نقل كرده‌اند برگرفته و با گوش جان فرمان بريد و بر سر آن استوار بوده و آنرا بكار بنديد. و در اين راه از كوتاهى و تقصير برحذر و به عجز و ناتوانى خويش معترف باشيد.

و بكوشيد در آموختن مجهولات و عمل كردن به معلومات؛ تا قول و عملتان باهم بخواند. چرا كه نجات در پرتو دانش اين بزرگواران ميسّر؛ و بدان زندگى فراهم شود. هم‌اكنون خداوند حجّت را به وجود ايشان برپا و راه راست را به منزلت و موقعيّت ايشان مقرّر داشته، و راه هرگونه عذر و بهانه را به جهت منزلت آنان بسته است. پس اين بزرگواران هيچ راهى براى اطاعت خدا و وسيله‌اى به سوى رضاى او و راهى به سوى بهشت إلهى را وا نگذاشته‌اند مگر اينكه بدان دستور داده و بسوى آن خوانده؛ و همه‌وهمه را در ظاهر و باطن و با تعريض و تصريح متذكّر شده و شناسانده‌اند. و همچنين از مجموعه اعمالى كه آدمى را بسوى نافرمانى خداوند كشانده و موجب خشم إلهى ساخته و به عذاب نزديك مى‌كند غافل نبوده و از همه آنها برحذر داشته و به آن اشاره و از آن ترسانده‌اند، تا مردم را بر خدا بهانه و دستاويزى نباشد.

پس خوشبخت كسى است كه خداوند او را موفّق به پيروى و يادگيرى و پذيرش‌