تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٥٧ - نامه آن حضرت به إسحاق بن إسماعيل نيشابورى

است، يكى گفت: مگر نه اينست كه مؤمن پس از چهل سالگى از امراض جنون و خوره و پيسى در امان خواهد بود؟ فرمود: آرى، ولى اگر فرد مؤمن خلاف دستور آن كس كه ايمنش داشته عمل كند ديگر از مجازات خلاف ايمن نخواهد ماند.

١٠- فرد شكرگزار، به خود آن شكر بيش از نعمتى كه موجب شكر شده سعادتمند و خوشبخت است زيرا نعمتها تنها كالا و متاع دنيايند، ولى شكر، هم نعمت [دنيا] است و هم پاداش [آخرت‌].

١١- براستى كه خداوند دنيا را سراى آزمون و امتحان، و آخرت را سراى پاداش و جزا قرار داده، و آزمون دنيا را سبب و موجب پاداش آخرت ساخته، و پاداش آخرت را در عوض آزمون دنيا.

١٢- بتحقيق ستمكار فهميده و دانا ممكن است بخاطر همان فهمش از ستمش بگذرند، و بى‌شكّ صاحب حقّ نادان ممكن است همان حماقت او؛ نور حقّش را خاموش كند.

١٣- هر كس دوستى و نظريّه خود را برايت جمع كرد، تو نيز بطور كامل مطيع او باش.

١٤- هر كه خود را سبك شمارد و قدر خويش نداند، از شرّ او در امان مباش.

١٥- سراى دنيا چونان بازارى است كه مردمى در آن سود برند و جماعتى ضرر كنند.

سخنانى مبسوط از امام خالص و راهنما أبو محمّد حسن بن على ٧ «در زمينه‌هاى حكمت، زهد، پند و امثال آن»

نامه آن حضرت به إسحاق بن إسماعيل نيشابورى‌[١]

خداوند ما و شما را در پرده خويش پوشانده، و تحت توجّهات خود در تمام امور؛ عهده‌دار تو باشد، نامه‌ات را دريافتم- خدا تو را رحمت كند-، و ما بشكر خدا و نعمت او خاندانى هستيم كه بر دوستان خود دلسوز بوده، و از [ديدن‌] احسان و فضل پياپى خداوند بر آنان شادان و خرسنديم، و هر نعمتى كه خداوند تبارك و تعالى بديشان مى‌دهد به شمار آريم، پس اميدوارم كه خداوند نعمت خود

[١] او از اصحاب مورد اعتماد امام حسن عسكرى ٧، و از جمله كسانى بوده كه نامه‌هاى آن حضرت بدو مى‌رسيده است.