تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٩٩ - سخنانى كوتاه از امير مؤمنان

اين، ياد خدا هنگام مواجهه با حرام الهى است تا اينكه مانع تو شود.

١١١- خداوندا! دست نياز مرا به سوى هيچ فرد تبهكار از خلقت دراز مساز، و آنچه از نياز و حاجت كه برايم مقدّر فرموده‌اى آن را بدست خوشروترين و بخشنده‌ترين و گرامى‌ترين ايشان در سخن و كم منّت‌ترينشان بر من بسپار.

١١٢- خوشا به حال كسى كه بر اساس طاعت الهى با مردم انس گيرد و آنان با او دوستى كنند.

١١٣- بتحقيق از حقيقت ايمان اين است كه بنده راستى را تا آنجا گرامى دارد كه از دروغى كه سود دنيايى دارد نيز پرهيز كند.

١١٤- سپرده و امانت را به صاحبش هر چند از كشنده فرزندان پيامبران باشد باز پس دهيد.

١١٥- پرهيزگارى اصل و پايه ايمان است.

١١٦- هان! ذلّت در طاعت الهى از ارجمندى در معصيت او به عزّت نزديكتر است.

١١٧- مال و فرزندان كشت و زرع اين سرايند، و كردار شايسته كشت و زرع آخرت است. و خداوند گروهى را از [محصول‌] آن دو برخوردار ساخته.

١١٨- در كتاب تورات مطلبى در دو برگ نگاشته شده است، در يكى از آن دو آمده: كسى كه از دنيا غمين باشد از قضاى الهى ناخشنود است، و فرد مؤمنى كه از مصيبتى كه بدو رسيده به مخالف دينش شكايت كند جز اين نيست كه از خداى خود به دشمن او شكايت برده، و كسى كه به طمع رسيدن به ثروت فرد توانگرى به او تواضع نمايد دو ثلث دين او به باد رفته. كسى كه قرآن بخواند و بمرد و بدوزخ شد از شمار كسانى بوده كه آيات خدا را به شوخى و ريشخند مى‌گرفته است.

سپس امير مؤمنان ٧ فرمود: و در روى ديگر آن ورقه آمده: كسى كه مشورت نكند پشيمان شود. هر كس كه اموال را تنها به خود اختصاص دهد نابود گردد. و تنگدستى بزرگتر مرگ است.

١١٩- بهترين قسمت [بدن‌] انسان زبان اوست، و خرد او دينش مى‌باشد، و جوانمرديش آنجا است كه نفس خود را قرار مى‌دهد، و قوت و روزى قسمت شده است، و روزگار دست بدست گردان، و مردمان تا آدم ٧ همه با هم برابرند.

١٢٠- امير مؤمنان ٧ به كميل بن زياد فرمود: آرام گير تا مشهور نگردى‌