تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٨ - سفارشات كوتاه آن حضرت

خور ثبات و استوارى است آن زمانى كه راه روشنى را پيش گيرى و ادامه دهى كه نه تو را منحرف سازد و نه از راه راست دور.

٢٨- اى كميل، نه در ترك واجب رخصت است و نه در نافله سختگيرى.

٢٩- اى كميل، به تحقيق شمار گناهانت از نيكى‌هايت بيشتر است، و غفلت و بى‌خبريت از توجّه و ذكرت افزونتر، و بخششهاى الهى بر تو زيادتر از كردار توست.

٣٠- اى كميل، تو هيچ گاه خالى از نعمتها و عافيت خدادادى نخواهى بود پس در هر حال و صورتى از حمد و تمجيد و تسبيح و تقديس [و شكر] و ياد خداوند فروگذارى مكن.

٣١- اى كميل مبادا از شمار افرادى باشى كه خداوند در باره ايشان فرموده:

نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ‌، يعنى: «خداى را فراموش كردند و خدا خودشان را فراموششان ساخت- حشر: ١٩»، و آنان را فاسق شمرده، پس ايشانند بدكاران نافرمان.

٣٢- اى كميل، قدر و مرتبه تنها به نماز خواندن تو نيست، و نه به روزه داشتن و صدقه دادن، بلكه قدر و مرتبه اين است كه نماز همراه با دلى پاك و كردارى پسنديده نزد خداى، و ترس و خشوعى درست باشد. و توجّه كن در كجا و بر چه چيزى نماز ميخوانى، كه چنانچه از راه صحيح و حلال نباشد پذيرفته نگردد.

٣٣- اى كميل، زبان از دل تراود و دل با خوراك جان گيرد، از اين رو در غذايى كه دل و جسمت را تغذيه مى‌كنى بنگر، چون اگر حلال نباشد خداوند تسبيح و شكر تو را قبول نكند.

٣٤- اى كميل، بفهم و بدان كه ما براى هيچ يك از افراد بشر اجازه‌اى در عدم پرداخت امانت نمى‌دهيم، پس هر كس كه از من در اين موضوع اجازه‌اى را نقل كند بيهوده بافته و گناه كرده و به جهت دروغى كه ساخته سزايش دوزخ است.

سوگند مى‌خورم شنيدم كه رسول خدا ٦ ساعتى پيش از وفات سه بار به من فرمود: «اى ابو الحسن سپرده و امانت- چه زياد چه كم، تا نخ و سوزن- را به صاحبش- نكوكار يا تبهكار باشد- باز گردان.

٣٥- اى كميل، جهاد تنها تحت فرمان امامى عادل جهاد است. و غنيمت‌