تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤٣ - سخنانى كوتاه از امام صادق

منزلش. و دنيا براى كافر بهشت است و قبر زندانش، و دوزخ اقامتگاه او.

٦٧- و خداوند هيچ يقين بى‌شكّ و ترديدى شبيه‌تر به ترديد بى‌يقينى همچون مرگ نيافريد.

٦٨- هر گاه بنده‌اى را ديديد كه بى‌توجّه به گناه خود پى‌جوى گناه مردم است، بدانيد كه او فريب [شيطان‌] خورده است.

٦٩- خورنده شكرگزار پاداشى همچون ثواب فرد روزه‌دار اجر طلب دارد، و تندرست سپاسگزار پاداش و اجرش مانند ثواب گرفتار صابر است.

٧٠- كسى را كه فاقد علم است سزا نيست كه سعادتمند شمرده شود و نه آن كس كه عارى از مهر است ستوده، و نه آن كس كه صبر ندارد كامل. و براى كسى كه از ملامت علما پروا ندارد اميدى به خير دنيا و آخرت نيست. و راستگوئى، شايسته فرد عاقل است، تا به گفتارش اعتماد شود، و سزاوار است كه حقّ‌شناس باشد تا در خور فزونى گردد.

٧١- تو را نشايد كه خائن بخيانت آزموده شده را امين شمارى، و نه آن كس را كه امين شمردى متّهم سازى.

٧٢- پرسيدند: گرامى‌ترين افراد نزد خدا كيست؟ فرمود: آن كس كه بيش از همه ذكر خدا گويد و به طاعت خداوند عمل كند. [راوى گويد:] گفتم: مبغوضتر از همه نزد خدا كيست؟ فرمود: آن كس كه خدا را متّهم مى‌سازد! گفتم: مگر كسى هم خدا را متّهم مى‌كند؟! فرمود: آرى، كسى كه با استخاره از خدا طلب خير كند و چون خيرش (يعنى: خيرى كه مشيّت حقّ است) مورد پسند او واقع نشد عصبانى گردد، اين رفتار متّهم ساختن خدا است. گفتم: ديگر چه كسى؟! فرمود: آن كس كه از خدا شكوه كند، گفتم: مگر كسى هم از خدا شكوه مى‌كند؟! فرمود: آرى؛ آن كس كه هنگام گرفتارى بيش از مصيبت وارده شكوه كند، گفتم: ديگر چه كسى؟ فرمود: كسى كه چون عطا شود سپاسگزارى نكند، و در گرفتاريها صبر پيشه نسازد، گفتم: نزد خدا گرامى‌تر از همه كيست؟ فرمود:

آن كس كه چون عطا شود شكرگزار باشد، و به روز گرفتارى صابر.

٧٣- نه فرد زودرنج دوست يابد و نه فرد حسود توانگرى. دقّت بسيار و ممارست در حكمت و دانش و خرد، عقل را بارور سازد.

٧٤- خوف الهى كفايت از علم و آگاهى مى‌كند، و غفلت و بى‌خبرى از جهل و نادانى. (يعنى: آگاهى و هشيارى همان خوف از خدا است، و جهل همان‌