نيز به رعايت انصاف در خشنودى و غضب، و به كسب [دنيا و آخرت‌] در فقر و توانگرى، و به پيوند با كسى كه از شما بريده، و به گذشت از آن كس كه به شما ستم كرده، و به بخشش به آنكه از شما دريغ داشته. و بايد ديده شما عبرت انگيز باشد، و سكوتتان انديشه، و گفتارتان ذكر، و طبع و سرشتتان سخاوت، زيرا هيچ فرد بخيلى به بهشت نرود، همچنان كه هيچ فرد با سخاوتى به دوزخ در نيايد.

اى هشام؛ خدا آن بنده را رحمت كند كه از خدا آنچنان كه بايد شرم كند، و تمام اجزاى سر- از چشم و گوش و زبان- را از محرّمات محفوظ دارد، و نيز شكم را از آب و خوراك حرام. و مرگ و پوسيده شدن را بياد آورد، و بداند كه بهشت در اين جهان داراى مشكلات است و دوزخ داراى لذّات و شهوات (يعنى: بهشت قرين مشكلات و ناملايمات است و دوزخ قرين لذّات و شهوات) اى هشام؛ هر كس كه از تعرّض به آبروى مردم خوددارى كند؛ خداوند نيز در روز قيامت از كيفر گناه او درگذرد، و هر كس كه خشم خود را از مردم باز دارد، خدا نيز بروز رستاخيز خشم خود را از او باز دارد.

اى هشام؛ فرد عاقل هرگز دروغ نگويد، اگر چه مطابق ميلش باشد.

اى هشام؛ در كيسه غلاف شمشير رسول خدا ٦ [اين مطالب‌] يافت شد:

«گستاخ‌ترين مردم بر خدا كسى است كه غير زننده خود را قصد زدن كند، و جز قاتل خود را بخواهد بكشد، و هر كس كه خود را به غير مولايش وابسته كند به آنچه خدا بر رسولش محمّد نازل كرده كافر است. و هر كس كه بدعتى گزارد، يا به بدعتى تن دهد، يا بدعت‌گذار را آزاد گذارد و هيچ مخالفتى هم با او نكند، خداوند بروز رستاخيز از او نه توبه‌اى پذيرد و نه فديه‌اى قبول كند اى هشام؛ بهترين وسيله تقرّب بنده به خدا پس از شناخت او؛ نماز است و احسان به پدر و مادر؛ و اجتناب از صفت حسادت و خودبينى و فخر فروشى.

اى هشام؛ در پى اصلاح روزگارى باش كه در پيش دارى، پس نظر كن كه آن چه روزى خواهد بود، و پاسخى برايش مهيّا كن! زيرا كه بى‌شكّ تو بازداشت شوى و مؤاخذه گردى، و از روزگاران گذشته و مردمانش پند گير، كه براستى روزگار خود طولانى است و [امّا براى شخص‌] محدود و كوتاه. پس آن گونه عمل كن كه گوئى پاداش كردارت را مى‌بينى تا طمعت در آن افزون گردد، و دانش را از خدا (كتاب خدا و سنّت رسولش) دريافت دار. و در تغييرات و دگرگونيهاى روزگار و حالات زمانه نظاره كن، زيرا از دنيا آنچه آيد همانى است كه رفته و