زوزه سگ جيغ نكشند، و همچون كلاغ طمع نورزند، و با دشمنان ما همسايگى نكنند، هرگز دست نياز بسوى آنان- هر چند كه از گرسنگى بميرند- دراز نكنند، شيعيان ما «مارماهى» نخورند، و بر روى كفش مسح نكشند، و بر اداى نماز ظهر مواظبت كنند، و نوشيدنى مست‌كننده ننوشند، پرسيدم: فدايت گردم آنان را [با اين خصوصيّات‌] در كجا جويم؟! فرمود: بر سر كوهها و اطراف شهرها، چون به شهرى وارد شدى سراغ كسانى را بگير كه هيچ آميزشى بين آنان و مردم نباشد، پس اين همان مؤمن است، همچنان كه خداوند [در سوره ياسين، آيه ٢٠] فرموده:

وَ جاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَسْعى‌، يعنى: «و مردى از كرانه آن شهر شتابان بيامد». بخدا سوگند [آن مرد] فقط حبيب النّجّار بود و بس.

پسر جندب! بر همه گناهان- جز ستم به همكيشانت- اميد آمرزش است. و هر احسانى- جز آنكه به ريا باشد- پذيرفته خواهد بود.

پسر جندب! در راه [خشنودى‌] خدا دوستى كن، و به دستاويز استوار چنگ بزن، و پناهنده هدايت شو تا كردارت پذيرفته شود، زيرا از فرمايش خداوند در قرآن اين گونه برمى‌آيد كه [نمى‌آمرزم كسى را] بغير از «آن كس كه ايمان آورد و كار نيك و شايسته كند، سپس در راه راست باشد»، بنا بر اين جز ايمان چيز ديگرى پذيرفته نشود، و ايمان جز با عمل نيست، و عمل جز با يقين نباشد، و يقين جز با خشوع [ممكن‌] نيست، و ريشه و اصل همه هدايت است، بدين خاطر هر كس كه هدايت يابد كردارش نيز پذيرفته مى‌شود، و فرد پذيرفته و مقبول به عالم ملكوت عروج خواهد كرد، [و بنا به فرمايش خداوند در سوره بقره، آيه ٢١٣] وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌، يعنى: «و خدا هر كس را كه خواهد به راه راست هدايت مى‌كند».

پسر جندب! اگر ميخواهى مجاور خداوند جليل در سراى [رحمت‌] او باشى، و همجوار او در بهشت مسكن گزينى، بايد دنيا برايت آسان و سهل باشد، و مرگ را [پيوسته‌] پيش چشم خود قرار دهى، و هيچ چيزى را براى فردا ذخيره مكنى، و اين را بدان كه آنچه پيش فرستادى بسود تو باشد؛ و آنچه را بر جاى نهادى بزيان تو خواهد بود.

پسر جندب! هر كس كه درآمدش را از خود دريغ نمايد [با اين كار] تنها براى ديگران جمع مى‌كند، و هر كس كه از هوى و هوس اطاعت نمايد پيروى دشمن نموده، و هر كس كه بخدا اعتماد كند همو تمام مشكلات دنيا و آخرتش را حلّ مى‌نمايد