تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٨ - فرازى از سخنان حكيمانه پيامبر اسلام صلى الله عليه و اله و سلم

سعى در ظاهر سازى دارد.

نشان منافق چهار چيز است: باطنش نابكار، دلش مخالف زبان، كردارش مخالف گفتار، و باطنش مخالف ظاهرش باشد، پس واى بر منافق از آتش دوزخ! و نشان حسود چهار چيز است: بدگوئى، چاپلوسى، و از درماندگى رقيب شادى كند[١] و إسراف كار چهار نشان دارد: به بيهوده مى‌بالد، خواهان آن چيزى است كه نزدش نيست، در كار خير بى‌ميل، و هر كه برايش سودى نداشته باشد بزرگيش را انكار مى‌كند.

غافل را چهار نشان است: كورى، بى‌توجّهى، دلخوشى، و فراموشى.

و تنبل چهار نشان دارد: سستى كند تا حدّ كوتاهى، كوتاهى كند تا حدّ ضايع كردن، و ضايع كند تا اينكه تنگ دل شود، و تنگ دلى كند تا به گناه و نافرمانى افتد.

و دروغگو چهار نشان دارد: اگر زبان گشايد راست نگويد، و گفتار ديگران را نيز تصديق نكند، سخن چينى، و تهمت زدن.

و فاسق چهار نشان دارد: هوسرانى، ياوه‌سرائى، دشمنى كردن، اتّهام.

و نشان خائن چهار چيز است: سرپيچى از دستور خداوند رحمان، آزار همسايگان، نفرت از ياران، و تمايل به بيدادگرى و ستم.

شمعون گفت: شفايم بخشيدى و از كورى بينايم ساختى! اكنون به من روشهائى بياموز تا به كمك آنها هدايت شوم، رسول خدا ٦ فرمود: اى شمعون همانا تو را دشمنانى است از جنّ و إنس كه در جستجوى تو بوده و همواره با تو در ستيزند تا اينكه دين و عقيده حقّت را به تاراج برند. دشمنان انسى را در آخرت هيچ نصيب و بهره‌اى نباشد و علاقه‌اى به ثواب الهى ندارند، و تمام كوشش آنان‌

[١] بنظر مى‌رسد يكى از علائم چهارگانه حسود از نسخه ساقط شده باشد، و بنا بر قولى احتمال دارد بجاى:« أربعة»« ثلاثة» بوده، همچنان كه در وصاياى لقمان به فرزندش آمده است كه گويد:

ُ« للحاسد ثلاث علامات: يغتاب إذا غاب، و يتملّق إذا شهد، و يشمت بالمصيبة»

.