نزدت آمده تا ببيند رفتارت در آنچه بتو داده، و نوع شركت و سهم بنديت در آنچه تو را بخشيده چگونه است، پس با خشوع برايم افتادگى كن، و با ولوله‌هاى تورات صدا به گريه و زارى بلند كن، و بدان كه من تو را مى‌خوانم- چونان كه مولا بنده‌اش را مى‌خواند- تا به بالاترين درجات برسى، و آن از فضل من بر تو و بر نياكان گذشته توست.

١٢- اى موسى: در هيچ حالتى فراموشم مكن، و به بسيارى مال خرسند مباش، زيرا فراموش كردنم سنگ دلى آرد، و بسيارى مال توأم با بسيارى گناهان است. زمين مطيع است [و آسمان مطيع است‌] و درياها فرمانبردار، پس هر كس از دستوراتم سرپيچى كند بدبخت گردد، زيرا منم بخشنده [مهربان‌]، بخشنده هر روزگار، كه پس از سختى رفاه آورم، و پس از رفاه، سختى و مشكلات، و پادشاه پس از پادشاه، و فرمانروائى من دائم و برپا و هميشگى است. و هيچ چيزى نه در زمين و نه در آسمان بر من پوشيده نيست، و چگونه آن چيزى كه ابتدا و آغازش از من بوده بر من پوشيده ماند، و از چه تلاشت را در آنچه نزد من است مصروف نميدارى، و تو ناگزير بنزد من بازخواهى گشت.

١٣- اى موسى، مرا پناهگاه محكم خود ساز، و پس‌انداز كردار شايسته‌ات را نزد من سپار، و تنها از من بترس و از ديگران ترسى بدل راه مده، كه بازگشت [همه‌] بسوى من است.

١٤- اى موسى، در توبه و بازگشت شتاب كن، و گناه را به عقب انداز و مقابل من در نماز درنگ كن، و به غير من اميد مبند، مرا بوقت سختى پناهگاه خود، و در حوادث و ناملايمات قلعه و پايگاهت ساز.

١٥- اى موسى در كار خير با نيكوكاران رقابت كن، زيرا خير همچو اسم خود خير است، و شرّ را براى فريفتگان واگذار.

١٦- اى موسى زبانت را پشت قلبت قرار ده (يعنى: پيش از كلام تفكّر كن) تا در امان بمانى، و در شبانه روز بسيار مرا ياد كن تا غنيمت برى، و در پى گناه مباش كه پشيمان گردى، زيرا وعده‌گاه گناه دوزخ است.

١٧- اى موسى، با ترك‌كنندگان گناه، نيكو سخن گوى و همنشين آنان باش، و براى غياب و نبودنت ايشان را به برادرى گير، و تمام تلاشت را در طاعت ايشان مبذول دار، تا تسليم تو باشند.