بيم [يا كاستن نعمتها] بگيرد- نحل: ٤٥ إلى ٤٧»، پس توجّه كنيد كه خداوند شما را از رفتارى كه در قرآن با ستمگران نموده برحذر داشته، و از نزول بعضى از انواع عذابى كه در قرآن جماعت ستمكار را تهديد نموده ايمن مباشيد، كه خداوند در كتاب خود با نقل سرانجام ديگران شما را پند داده، و بى‌شكّ خوشبخت كسى است كه از غير خود پند و اندرز گيرد، و به تحقيق خداوند در كتابش [قرآن‌] آنچه پيش از شما با مردم ستمكار آباديها نموده بگوشتان خوانده، آنجا كه مى‌فرمايد:

«پس از آن قومى ديگر پديد آورديم»، و فرمود: «پس چون عذاب را احساس كردند مى‌گريختند [فرشتگان گويند:] «مگريزيد، و به كامرانى و خانه‌هاى خويش بازگرديد تا هنگامى كه از شما بپرسند»، پس چون عذاب بر ايشان نازل شد: «گفتند: واى بر ما كه [از عبوديّت خارج و] ستمكار بوديم»، پس اگر گوئيد: «اى مردم! منظور خدا از آن جمعيّت تنها مشركان است»، چگونه چنين چيزى ممكن است، در حالى كه او مى‌فرمايد: «و ترازوهاى عدل و داد را در روز رستاخيز برپا مى‌كنيم، كه هيچ ستمى به كسى نشود، و چنانچه هموزن دانه خردلى باشد همه را به حساب آريم، و ما حسابگرانى دقيق مى‌باشيم»؟! بندگان خدا! بدانيد كه براى مشركان نه ترازوئى برپا شود، و نه نامه اعمالى گشوده گردد، و جز اين نيست كه گروه گروه به دوزخ روند، و برپائى ميزانها و گشودن نامه اعمال تنها مخصوص مسلمانان است. پس بندگان خدا! از خدا پروا كنيد و بدانيد كه خداوند متعال آرايش دنيا را بر هيچ يك از دوستانش نپسنديده و آنان را نه در آن و نه در زرق و برق و جلاى دنيا تشويق نكرده است، و جز اين نيست كه اين سرا و ساكنانش را بيافريد تا ايشان را بيازمايد كه كدامشان براى آخرتش نيكوكارتر است. و بخدا سوگند كه در آن برايتان مثلهائى زده شد، و آياتى براى آنان كه اهل فكر و انديشه‌اند آورده شد، پس اى مؤمنان از شمار جماعتى باشيد كه در فكرند و انديشه مى‌كنند، لا قوّة إلّا باللَّه.

و از آنچه خداوند شما را بر حذر داشته، كه نقد زندگى اين سرا است، چشم پوشيد، خداوند مى‌فرمايد- و گفتار او حقّ است-: إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلًا أَوْ نَهاراً