دنيا كم شده و نه دل از آن بريده [خوشى‌] آخرت را دريابد؟! ٧١- بحقّ برايتان مى‌گويم: اى دنياپرستان، نه دنيا را دوست داريد و نه به آخرت چشم اميدى، اگر محبّتى بدنيا داشتيد آن عمل كه در پرتو آن بدان رسيده‌ايد را محترم مى‌داشتيد، و چنانچه قصد آخرت داشتيد همچون عمل كسى كه بدان اميد دارد عمل مى‌كرديد.

٧٢- بحقّ برايتان مى‌گويم: اى دنيا پرستان! براستى هر كدامتان از روى شكّ و ترديد نسبت بعملى با دوستش دشمن شود، ولى با خودش از روى يقين بدان عمل دشمن نمى‌شود.

٧٣- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى هر يك از شما چون عيوب بحقّ و روايش گفته شود خشم گرفته و عصبانى شود، و چون به آنچه در او نيست ستوده شود خرسند و شادان گردد.

٧٤- بحقّ برايتان مى‌گويم: ارواح شياطين در هيچ مكانى چون دلهاى شما آباد نشوند، همانا خداوند دنيا را به شما ارزانى داشته تا در آن براى آخرت كار كنيد، و دنيايتان نداده كه شما را از آخرت باز دارد، و همانا آن را برايتان وسعت بخشيده تا بدانيد كه آن را كمك كار بر عبادتتان ساخته نه كمك بر خطا و گناهان، و به طاعت خود امر كرده نه بمعصيت و نافرمانيش، و در پرتو آن بر [كسب‌] حلال ياريتان نموده، و حرام را براى شما روا نداشته، و دنيا را برايتان گسترده تا در آن با هم پيوند و مهربانى كنيد نه قطع رابطه و جدائى.

٧٥- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى اجر و پاداش؛ مورد رغبت همگان است، و كسى جز در پرتو عمل و كار بدان دست نيابد.

٧٦- بحقّ برايتان مى‌گويم: بى‌گمان هيچ درختى جز با ميوه‌اى خوب كامل نشود، همچنان دين و آئين جز با كناره‌گيرى از محرّمات به كمال نرسد.

٧٧- بحقّ برايتان مى‌گويم: بى‌گمان هيچ كشتزارى جز با آب و خاك نيكو نگردد، همچنان ايمان جز با علم و عمل سامان نگيرد و نظام نيابد.

٧٨- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى آب آتش را خاموش كند، همچنان حلم و بردبارى [آتش‌] غضب را فرو نشاند.

٧٩- بحقّ برايتان مى‌گويم: آب و آتش هرگز در يك ظرف گرد نيايد، همچنان بينش و كورى در يك دل جمع نگردد.

٨٠- بحقّ برايتان مى‌گويم: هيچ بارانى بدون ابر نيست، همچنان هيچ كردار