خدا به شما دانش آموخت؟ و چون فقيه شديد به جهل و نادانى گرائيديد، واى بر شما، مگر گمراه نبوديد و هدايتتان نمود؟ و چون هدايتتان كرد گمراه شديد؟ واى بر شما، مگر كور نبوديد و بينايتان ساخت و پس از بصيرت باز كور شديد؟ ٥٥- واى بر شما، مگر ناشنوا نبوديد و شنوايتان ساخت؟ و پس از شنوا شدن باز كر شديد، واى بر شما آيا لال و بى‌زبان نبوديد و او گويايتان ساخت؟ و پس از گويائى باز لال شديد، واى بر شما، مگر طلب پيروزى نكرديد؟ و چون پيروزتان ساخت عقب نشستيد، واى بر شما مگر خوار و ناچيز نبوديد و همو عزيزتان ساخت، و چون عزّت يافتيد به زورگوئى و تجاوز و معصيت افتاديد، واى بر شما مگر در زمين گروهى ناتوان شمرده نشده بوديد؛ و بيم آن نداشتيد كه دشمنان شما را بربايند؟ و او شما را يارى كرد و نيرومند ساخت، و چون يارى شديد مغرور گشته و سركشى كرديد، پس اى واى بر شما از خوارى روز قيامت؛ كه چگونه شما را پست و زبون مى‌سازد.

٥٦- واى بر شما اى علماى بدى، همچو ملحدان رفتار مى‌كنيد، و آرزوى دستيابى بهشت داريد، و همچو آسوده خاطران مى‌آراميد، ولى [مطمئنّ باشيد] كار خدا بر وفق مراد و اختيار شما نيست، بلكه براى مردن توليد نسل مى‌كنيد، و براى خرابى؛ بنا مى‌سازيد، و براى ارث بردن؛ مال مى‌نهيد.

٥٧- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى حضرت موسى ٧ پيوسته به شما مى‌فرمود: سوگند دروغ به «خدا» مخوريد، و من به شما مى‌گويم: سوگند به «خدا» چه دروغ و چه راست مخوريد، بلكه بگوئيد: «نه» و «آرى»، اى بنى اسرائيل بر شما باد كه به مصرف تره (سبزى) بيابانى و نان جو بسنده كنيد، و بپرهيزيد از نان گندم، زيرا مى‌ترسم كه نتوانيد شكر آن را بجا آوريد.

٥٨- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى مردم [دو گروهند]: سلامت و گرفتار، پس خداى را بر عافيت سپاس و شكر گوئيد، و بر گرفتاران رحم كنيد.

٥٩- بحقّ برايتان مى‌گويم: هر سخن بدى كه بر زبان مى‌رانيد پاسخش را در قيامت دريافت خواهيد كرد.

٦٠- اى بندگان بد، هر گاه يكى از شما خواست قربانيش را سر ببرد و يادش آمد كه برادرش از او ناراضى است بايد قربانى را رها كرده و نخست او را راضى سازد، و بعد از آن برگشته و قربانى خود را سر ببرد.

٦١- اى بندگان بد، اگر پيراهن شما را گرفتند؛ رداى خود را هم بدهيد، و