تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٠٨ - از فرمايشات حكيمانه امام حسن
صبر بسيار و مداراى با حاكمان و احتياط از تمام مردم.-: شرف چيست؟ فرمود:
همراهى با برادران و نگاهدارى از همسايگان.-: ناكامى و محروميت چيست؟
فرمود: واگذاشتن نصيب و بهرهات وقتى به تو روى آورده (پشت پا زدن به بخت و اقبال).-: بىعقلى (سفاهت) چيست؟ فرمود: پيروى فرومايگان و همراهى گمراهان.-: درماندگى در گفتار چيست؟ بازى با ريش و سرفه [به عمد] كردن هنگام صحبت و گفتار.-: شجاعت چيست؟ فرمود: سازگارى با ياران، و صبر و پايدارى به هنگام عيبجوئى.-: زحمت چيست؟ فرمود: سخن در آنچه كه به تو مربوط نيست.: نادانى و كم خردى چيست؟ فرمود: ندانستن نفع و ضرر مالى و بىاعتنائى به آبرو.-: پستى و فرومايگى چيست؟ فرمود: همه چيز را براى خود خواستن، و يارى ندادن همسر.
از فرمايشات حكيمانه امام حسن ٧
اى مردم، آن كس كه از براى خداوند خيرخواهى كند، و سخن و فرمان او را راهنما و دليل خود مىگيرد، به استوارترين راه هدايت شده است، و خداوند او را در راه راست موفّق فرمايد، و به سرانجام نيكو رهنمون گردد. زيرا پناهنده به خدا در امان است و محفوظ، و دشمن خدا در هراس و بىياور. پس با ذكر بسيار از خداوند برحذر باشيد، و در پرتو تقوا و پرهيزگارى از خدا بترسيد. و با طاعت و فرمانبردارى به خداوند تقرّب جوئيد، كه او نزديك است و پاسخگو. خداوند تبارك و تعالى فرموده: وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ، يعنى: «و چون بندگانم در باره من از تو پرسند، همانا من [به ايشان] نزديكم؛ خواندن خواننده را- آنگاه كه مرا بخواند- پاسخ مىدهم، پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان آورند، باشد كه ره يابند- بقره: ١٨٦». پس دعوت خدا را بپذيريد و بدان ايمان آوريد. زيرا آن كس كه عظمت خدا را شناخت شايسته نيست كه خود را بزرگ شمارد، و بىشكّ بزرگى قدر و مرتبه كسانى كه از عظمت خدا آگاهند در اين است كه برابر او فروتنى كنند، و عزّت افرادى كه از جلال و شكوه او باخبرند در اين است كه براى او افتادگى نمايند. و سلامت آنان كه از قدرت او باخبرند در اين است كه در بندگى و تسليم او باشند. و از پس اين شناخت خود را گم نكنند، و از پس هدايت گمراه نشوند. و بىشكّ و يقينا بدانيد كه شما هرگز به كنه تقوا و پرهيزگارى پى