آنان شركت نجستند. خداوند عزّ و جلّ فرمايد: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌ يعنى: «چه كسى آرايشى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده و روزيهاى پاكيزه را حرام كرده است- أعراف: ٣٢». در دنيا به بهترين وضع منزل كردند، و بهترين لذّتها را نيز بردند.

و آگاه باشيد اى بندگان خدا كه اگر شما رعايت تقواى الهى را بنمائيد و مراعات سفارش پيامبرتان را در خاندانش بكنيد به تحقيق خداوند را به برترين نوع عبادت پرستش كرده‌ايد و به بهترين ذكر ياد نموده‌ايد، و پسنديده‌تر از همگان شكرش را گفته‌ايد، و نيكوترين شيوه صبر و شكر را گزيده‌ايد و والاترين تلاش را نموده‌ايد، و چنانچه ديگران نمازشان طولانى‌تر از شما باشد و بيش از شما روزه گيرند و صدقه دهند با اين حال شما به خداوند وفادارتر، و براى اولياى خدا و ولىّ أمر از خاندان پيامبر ٦ خيرخواه‌تر خواهيد بود.

اى بندگان خدا از مرگ و نزديكى آن و گرفتاريش بر حذر باشيد، و از سختيهاى جان دادن بهراسيد. و خود را براى روبرو شدن با آن آماده سازيد. زيرا مرگ كار بزرگى پيش آورد، يا خيرى است كه شرّى به همراه ندارد، و يا شرّى كه پيوسته از خير تهى است. پس چه كسى از فردى كه در راه بهشت كار ميكند به بهشت نزديكتر است؟ و چه كسى از اهل جهنّم به آتش نزديكتر؟ پس به هنگام ستيزه نفس با شما بسيار ياد مرگ كنيد! زيرا كه من شنيدم كه رسول خدا ٦ مى‌فرمود: «بسيار نابودكننده خوشى را ياد كنيد». و بدانيد كه حوادث رخدادهاى پس از مرگ براى آن كس كه مشمول غفران و رحمت خدا نگشته سختتر از خود مرگ است.

اى محمّد! بدان كه من تو را به فرمانروائى بزرگترين ياران و أعوان خود؛ مردم مصر گماردم. پس بر تو لازم است كه در آن ديار- هر چند كه جز ساعتى از روز نپائى- از مردم بر جانت بهراسى و بر دينت حذر كنى. پس چنانچه توانستى كه خداى را به خاطر خشنودى بنده‌اش به خشم نياورى همان كن، زيرا خشنودى خدا جانشين ديگر چيزهاست ولى [با از دست دادن رضاى خدا] هيچ چيزى جاى آن را پر نكند. بر ستمكار سختگيرى كن و جلوى خواسته‌اش را بگير، و با نيكوكاران نرمى كن و به خود نزديكشان كن، و ايشان را محرمان و ياران خود ساز.

سپس نمازت را بنگر كه چگونه است، زيرا كه تو امام جماعتى، و هيچ امام جماعتى نيست كه بر نمازگزارانى- كه در نمازشان عيب و تقصير است- نماز گذارد