صدقه‌اى كه- بتوفيق الهى- در حال حيات جارى ساخته، كه پس از مرگ نيز [تا روز قيامت‌] برايش جريان خواهد داشت، ٢- و رفتار هدايت بخشى كه [از خود بيادگار گذاشته و] ديگران بدان عمل كنند، ٣- و فرزند شايسته‌اى كه برايش دعا كند.

٥٩- بتحقيق دروغ گفتن، وضوى شخص نمازگزار را مى‌شكند و روزه را باطل مى‌سازد! گفته شد: ما دروغ مى‌گوئيم! فرمود: منظورم دروغ بيهوده نيست، بلكه منظور دروغ بستن بر خدا و پيامبر و امامان [معصوم عليهم السّلام‌] است. سپس فرمود: روزه داشتن تنها به امساك از خوردن و نوشيدن نيست، براستى حضرت مريم ٧ گفت: إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً، يعنى: «من راى خداى رحمان روزه‌اى نذر كرده‌ام- مريم: ٢٦» يعنى: سكوتى را، بنا بر اين زبانتان را نگه داريد، و ديدگانتان را فرو داريد، با هم ستيز مكنيد و حسادت مورزيد، زيرا حسد چنان ايمان را ميخورد كه آتش هيزم را.

٦٠- هر كس چيزى را كه در علم الهى نيست به خدا نسبت دهد عرش او بلرزه درآيد. (مراد دروغ بستن به خدا مى‌باشد) ٦١- براستى خدا داند كه گناه براى مؤمن بهتر از خودپسندى است، و اگر چنين نبود هرگز مؤمنى را گرفتار گناه نمى‌ساخت.

٦٢- فرد بداخلاق جان خود را معذّب ساخته.

٦٣- احسان و نيكى چون نام خود [نيكو] است، و هيچ چيز جز اجر و پاداش احسان برتر از احسان نيست، و احسان و نيكى هديه‌اى است الهى به بنده.

اين طور نيست كه هر كس بخواهد به مردم احسان كند بتواند، و نه هر كس كه مايل به احسان شد توان آن يابد و قادر شود، و نه هر توانائى موفّق شود، پس چون خداوند بر بنده‌اى منّت نهد، ميل به احسان و توان و توفيق بدان را برايش فراهم سازد، در اين موقع است كه سعادت و كرامت، هم براى طالب (خواهنده احسان) و هم براى مطلوب (نيكوكار) به كمال رسد.

٦٤- هيچ چيز مانند سپاسگزارى برخاسته و محبوب انسان نيفزايد، و هيچ چيز همچون صبر و پايدارى از مصيبت نكاهد.

٦٥- شيطان سپاه و لشكرى قويتر از زن و خشم ندارد.

٦٦- سراى دنيا زندان مؤمن است، و صبر و تحمّل قلعه و دژ او، و بهشت‌