تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤٠ - سخنانى كوتاه از امام صادق

در غياب بياد.

٤٤- نعمت خدا در روز رفاه و آسايش تفضّل است، و بروزگار تنگدستى و مشكلات؛ اجتناب از گناهان.

٤٥- چه بسيار نعمت خداداد كه براى بنده غير منتظره است، و چه آرزومندانى كه خيرشان در چيزى ديگر نهفته است، و چه بسيار افرادى كه به مرگ خود در شتابند؛ و [نسبت‌] به سعادت خود سست و كاهلند.

٤٦- هر كس كه از براى هر بلا؛ صبرى، و براى هر نعمت شكر و سپاسى، و براى روزگار تهيدستى و بينوائى؛ دارائى و توشه‌اى آماده نسازد عاجز و درمانده خواهد شد. هنگام گرفتارى و در داغ فرزند؛ خويشتن‌دار باش، زيرا جز اين نيست كه خدا عاريت و بخشش خود را بازستانده، تا ميزان شكر و صبر تو را بيازمايد.

٤٧- هر چيزى داراى حدّ و اندازه‌اى است، پرسيدند: حدّ يقين چيست؟ فرمود:

اينكه از چيزى جز خدا نترسى.

٤٨- برازنده هر مؤمن است كه داراى هشت خصلت باشد: ١- در گرفتاريهاى تكان دهنده سنگين باشد و با وقار، ٢- و در بلا و گرفتارى صابر و شكيبا، ٣- و بوقت رفاه و آسايش شكرگزار، ٤- و به روزى خداداد قانع، ٥- و به دشمنانش ستم مكند، ٦- و سربار دوستان نگردد، ٧- جسمش از او در رنج و زحمت، ٨- ولى مردم از او در آسايشند.

٤٩- براستى دانش، دوست مؤمن است، و بردبارى وزيرش، و صبر امير لشكرش، و نرمش برادرش، و مدارا نمودن؛ خود پدر او مى‌باشد.

٥٠- أبو عبيده‌[١] به آن حضرت ٧ گفت: بدرگاه خدا دعا كنيد تا روزى مرا بدست هيچ كس نسپارد، فرمود: خداوند جز اين را نخواسته كه روزى بندگان را بدست يك ديگر مقرّر نمايد، ولى دعايت از خدا اين باشد كه روزى را بدست‌

[١] بنظر مى‌رسد كه او زياد بن عيسى كوفى معروف به أبو عبيده حذّاء باشد، او فردى مورد اعتماد و جليل القدر و از اصحاب امام باقر و صادق عليهما السّلام است، گويند: امام صادق ٧ بر سر قبر او فرمود:« خدايا بر او جايگاهش را خنك گردان و مزارش را نورانى كن و او را به پيامبرش ملحق ساز».