تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣٩ - سخنانى كوتاه از امام صادق

٣٣- آن حضرت ٧ به حمران بن أعين‌[١] فرمود: اى حمران، به هنگام قدرت و به وقت توانائى توجّه خود را به زير دست مبذول دار نه به ما فوق، كه اين رفتار تو را به نصيب الهى قانع‌تر؛ و به استحقاق مزيد نعمت خدا سزاوارتر مى‌سازد، و اين را بدان كه عمل اندك پيوسته و مدام در پيشگاه خدا بهتر از كردار بسيار بى‌يقين است. و بدان كه هيچ پارسائى و تقوائى سودمندتر از دورى از حرام و خوددارى از آزار رساندن به مؤمنان و غيبتشان نيست. و نه هيچ خوشى و عيشى گواراتر از خوشخوئى، و نه هيچ ثروتى پرسودتر از قناعت نمودن به قوت لا يموت، و نه هيچ جهلى زيانبارتر از خودپسندى نيست.

٣٤- حياء دو گونه است: يكى از سر ضعف و سستى، و ديگرى برخاسته از قدرت و اسلام و ايمان است.

٣٥- زير پا گذاردن و عدم رعايت حقوق [ديگران‌] خوارى و مذلّت آورد، و بى‌شكّ هر فردى را در [توجيه‌] آن وادار به دروغگوئى مى‌سازد.

٣٦- هر گاه از ميان جمعى يكنفر سلام كند، يا جواب سلام دهد ديگران را كفايت مى‌كند.

٣٧- سلام كردن مستحبّ است و جوابش واجب.

٣٨- هر كس سلام نگفته لب به سخن گشايد پاسخش مگوئيد.

٣٩- تحيّت و سلام كامل با فرد در وطن دست دادن است، و با فرد از راه رسيده و مسافر، در آغوش گرفتن و دست به گردن انداختن.

٤٠- از سر دوستى و صداقت با يك ديگر دست دهيد، كه اين كار (مصافحه) كينه و بدانديشى را مى‌زدايد.

٤١- از خدا- هر چند اندك- پروا كن، و ميان خود و او پرده‌اى- هر چند نازك- باقى گذار.

٤٢- هر كس بهنگام خشم و طمع و ترس و شهوت، خود را كنترل كند، خداوند [به تلافى اين كردار] آتش را بر بدن او حرام كند.

٤٣- سلامتى نعمتى است ناپيدا و مخفى، كه در حضور، فراموش شده است و

[١] او برادر زراره و از حواريّون امام باقر و امام صادق عليهما السّلام است، و حضرت صادق ٧ پس از مرگ او فرمود:« بخدا قسم او بحال ايمان از دنيا رفت».