تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤٤ - سخنانى كوتاه از امام صادق

غفلت و بى‌خبرى) ٧٥- برترين عبادت معرفت به صفات حقّ و فروتنى در برابر او است.

٧٦- يك عالم بهتر از هزار عابد، هزار زاهد، و هزار تلاشگر [در عبادت‌] است.

٧٧- براستى هر چيزى را زكاتى است، و زكات علم؛ آموزش به اهل آن است.

٧٨- قاضيان بر چهار دسته‌اند، سه دسته آنان در دوزخند و يك دسته ايشان در بهشت: اوّل مردى كه حكم به ستم و ناروا مى‌كند و خود هم مى‌داند كه چه كرده، پس او اهل دوزخ است، دوم مردى كه حكم به ناروا مى‌كند، و نمى‌فهمد كه حكمش نادرست است، او نيز اهل آتش است، و سوم مردى كه حكم به حقّ و راستى مى‌كند ولى خود نمى‌داند كه چه كرده است، او نيز اهل دوزخ است، و امّا چهارم: آن كس كه حكم به حقّ مى‌كند و خود نيز حقّ و باطل را مى‌شناسد، اين مرد اهل بهشت خواهد بود.

٧٩- پرسيدند: صفت عدالت و داد را در مرد بيان فرمائيد؟ فرمود: هر گاه ديده‌اش از نامحرمان فرو داشت، و زبان از گناهان ببست، و دست از ستمكارى كشيد.

٨٠- هر چه را كه خداوند بر بندگان مخفى داشت تا زمانى كه از آن باخبرشان نسازد [تكليفش‌] از ايشان ساقط است.

٨١- آن حضرت ٧ به داود رقى‌[١] فرمود: اگر دست خود را تا آرنج داخل دهان اژدها كنى براى تو بهتر از درخواست از فرد نوكيسه است.

٨٢- برآورده شدن حاجات بدست خدا است، و لوازم آن- پس از خداوند- بندگانند كه بدستشان جارى گردد. پس هر حاجت كه از شما برآورده شد همراه با تشكّر از خدا بپذيريد، و هر كدام كه برآورده نشد توأم با خشنودى و تسليم و صبر آن را قبول كنيد، چه بسا خير شما همان باشد، زيرا خدا صلاح كارتان را مى‌داند و شما از آن بى‌خبريد.

[١] او داود بن كثير رقّى كوفى است، از اصحاب امام صادق و كاظم عليهما السّلام بوده، و تا زمان حضرت را درك نموده، گويند: حضرت صادق ٧ در باره‌اش فرموده:« جايگاه داود رقّى نزد من همچون مقداد است نزد پيامبر ٦».