١٠٠- امير مؤمنان ٧ هنگامى كه در بازار مى‌گشت و اهل سوق را پند و اندرز مى‌داد مى‌فرمود: اى بازاريان طلب خير [از خدا] را پيش داريد، در داد و ستد از سهل المعامله بودن بركت جوئيد، و مشتريان و مراجعه‌كنندگان را از خود دانيد، و خود را با بردبارى بيارائيد، و از سوگند خوددارى و از دروغ پرهيز كنيد، و از ستم دورى نمائيد، و بر آنان كه [از طرف شما يا ديگرى‌] مورد ظلم واقع گشته‌اند انصاف داشته باشيد (و خود را بجاى آنان تصوّر نمائيد) و گرد معاملات ربوى مگرديد، و پيمانه و ترازو را تمام و درست انجام دهيد، و از قيمت كالاهاى مردم مكاهيد، و در زمين فساد راه مياندازيد.

١٠١- از آن حضرت ٧ سؤال شد: در ميان مخلوقات الهى كدام زيباتر است فرمود: زبان، پس سؤال شد: كدام زشت‌تر است؟ فرمود: زبان، آنگاه فرمود:

در پرتو زبان است كه رويها سپيد گردد، و رويها سياه.

١٠٢- نيكو سخن گوئيد تا به خوش زبانى مشهور شويد، و بدان عمل نمائيد تا از خوبان گرديد.

١٠٣- در روز گرفتارى مال را سپر جان خويش سازيد، و بهنگام سختى زمانه جان خود را سپر دينتان نمائيد، و اين را بدانيد كه فرد نابود و فانى آن كس است كه دينش بر باد رود، و غارت شده كسى است كه دين او بتاراج رفته باشد.

هان! هيچ تهيدستى و فقرى پس از بهشت نيست، و هيچ توانگرى پس از دوزخ.

١٠٤- هيچ بنده‌اى تا از دروغ- شوخى يا جدّى- دست برندارد طعم ايمان را نخواهد يافت.

١٠٥- شايسته هر فرد مسلمانى است كه از دوستى فرد دروغگو پرهيز نمايد، زيرا او دروغ گفتن را بدان جا رساند كه سخن راست او هم باور نشود.

١٠٦- بردن قسمتى از مال مسلمانان به ناروا از بزرگترين گناهان است.

١٠٧- كسى كه از كيفر بهراسد دست از ستم مردم بردارد.

١٠٨- هيچ ظالمى را نديدم كه به فرد مظلوم از حسود شبيه‌تر باشد.

١٠٩- فرد ستمكار، و دستيار او، و راضى به كردار او، از شركاى سه‌گانه‌اند.

١١٠- صبر دو گونه است: صبر به وقت مصيبت، نيكو [و زيبا] است، و نيكوتر و بهتر از آن، صبر و خوددارى از چيزى است كه خداوند بر تو حرام داشته.

و ذكر نيز بر دو گونه است: ذكر به وقت مصيبت، كه نيكو و زيبا است، و برتر از