را بر تو و امثال تو- آنان كه خدا ايشان را مورد رحمت خود قرار داده و همچون تو بينايشان ساخته- بكمال رسانده، و كمال نعمت خود را؛ ورود به بهشت مقدّر فرمايد، و هيچ نعمتى هر چه والا و ارجمند باشد نيست جز آنكه اداى شكر آن به «الحمد للَّه» است- نامهايش مقدّس باد-، و من خداى را تا ابد و هميشه و والاتر و برتر از حمد هر ستايشگرى حمد و سپاس مى‌گويم، زيرا رحمتش را بر تو ارزانى داشته، و از هلاكت نجاتت داده، و راهت را در عبور از آن «گردنه» هموار ساخته، و سوگند بخدا كه آن گردنه‌اى است دشوار گذر، كارش سخت و راهش دشوار و گرفتاريش بزرگ باشد، كه ذكر و ياد آن در نوشته‌هاى پيشينيان هست، و بى‌شكّ برخى از شما زمان امام پيشين ٧ تا وقتى كه درگذشت و تا همين روزگار كه من در آنم كارهائى داشتيد كه نزد من در آن امور نه پسنديده بوديد و نه توفيق يافته.

پس اى اسحاق به يقين بدان؛ هر كس كه از اين جهان كور خارج شود، در آن جهان نيز كور است و گمراه‌تر، اى اسحاق منظور نه كورى چشم است بلكه كورى دلهائى كه در سينه‌ها است، و اين همان سخن خداوند در كتاب محكم او است كه در بيان زبان حال فرد ستمگر گويد: رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى‌ وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً* قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى‌: «پروردگارا، چرا مرا نابينا برانگيختى و حال آنكه بينا بودم؟! گويد: بدين گونه [محشور شدى زيرا] آيات ما بتو رسيد و تو آنها را به فراموشى سپردى، و همچنان امروز فراموش مى‌شوى- طه: ١٢٥ و ١٢٦»، و [در رسيدن آن آيات‌] كدام آيه بزرگتر از حجّت خدا است بر خلقش و امين او در شهرهايش و گواه و شاهد او بر بندگانش- پس از پدران گذشته‌اش: پيامبران، و نياكانش: اوصيا، كه سلام و رحمت و بركات خدا بر تمامشان باد-؟! پس كجا گمتان نمودند؟ و همچون چارپايان بكجا مى‌رويد؟! آيا از حقّ روگردان و به باطل مايليد؟ و به نعمت خدا كافر شده‌ايد؟ يا از شمار كسانى هستيد كه به برخى از كتاب ايمان آورده و به برخى ديگر كافر مى‌شوند؟

پس سزاى برخى از شما، يا ديگران كه چنين كند جز خوارى در دنيا و عذاب طولانى در آخرت جاويد نخواهد بود؟! و سوگند بخدا كه آن رسوائى بزرگ است! براستى كه خداوند وقتى واجبات را از سر بخشش و رحمت خود بر شما واجب فرمود نه براى حاجت و نياز بود، بلكه از سر رحمت و مهرورزى خود- كه جز او معبودى نيست- بر شما بوده تا آلوده را از پاك جدا كند، و نيّات درونتان را بيازمايد، و آنچه را در دل داريد خالص و پاك سازد تا در رسيدن به رحمت او بر هم سبقت‌