آن را شناختيد در آن سستى مورزيد كه زيانى آشكار خواهيد ديد اى بندگان خدا، همانا رعايت پرهيزگارى از دورانديشى است، و مغرور نشدن به رحمت و فضل خدا از عصمت است.

اى بندگان خدا، همانا خيرخواهترين مردم به حال خود مطيعترين آنان نسبت به پروردگارش مى‌باشد، و پرحيله‌ترين آنان به خود نافرمانترين ايشان خواهد بود.

اى بندگان خدا، به راستى هر كس كه خدا را فرمان برد در امان است و شاد، و هر كه او را نافرمانى كند نوميد و پشيمان گردد و جان سالم بدر نخواهد برد.

اى بندگان خدا، از خدا طلب يقين كنيد، زيرا يقين رأس دين است، و در طلب عافيت به درگاهش زارى كنيد، زيرا عافيت بزرگترين نعمت است. و آن را براى سراى دنيا و آخرت مغتنم شماريد. و به درگاهش در طلب توفيق لابه كنيد، چرا كه آن پايه‌اى استوار و محكم است. و بدانيد و آگاه باشيد كه يقين بهترين چيزى است كه با دل همراهى كند. و بهترين يقين پرهيزگارى است. و برترين كارهاى حقّ و درست تصميم و اراده به انجام آنهاست. و بدترين آنها عبادات ساختگى و نوظهور مى‌باشد، و هر امر نوظهورى بدعت و هر بدعتى عاقبتش گمراهى است. و ويرانى و از ميان رفتن سنّتها به جهت بدعتها است. مغبون (گول خورده و ضرر كرده) كسى است كه در حقّ دين و عقيده‌اش ستم كند، و خوشبخت كسى است كه دين او برايش سالم بماند، و يقين او نيكو گردد. و سعادتمند آن كس است كه از ديگرى پند گيرد، و بدبخت كسى است كه فريفته هواى نفس خود گردد.

اى بندگان خدا، بدانيد كه اندك مقدار رياكارى شرك است، و همانا خالص نمودن عمل يقين است. و هواى نفس (آدمى را) به دوزخ كشاند، و همنشينى با جماعت خوش گذران قرآن را از ياد ببرد و شيطان را حاضر سازد. و تأخير و تبديل ماههاى حرام به ماهى ديگر افزايش در كفر است. و كردار سركشان موجب خشم خداوند است، و خشم خداى به سوى آتش كشاند. و گفتگوى با زنان سرانجامش گرفتارى است و نيز دلها را منحرف مى‌كند. و نگاه پيوسته به آنان روشنائى ديده دل را مى‌ربايد. و نگاه چشم‌ها از دامهاى شيطان است، و همنشينى با سلطان، آتش خشم الهى را برافروزد.

اى بندگان خدا، راست بگوئيد، زيرا خداوند با راستگويان است، و دروغ را از خود دور كنيد. زيرا كه آن از ايمان به دور است، و همانا راستگو بر جايگاه‌