پيوستن آب باران به آب رودخانه‌ها است. و نيز دورى دلهاى بدكاران بهنگام ملاقات- هر چند مهر و محبّت را با زبان خود بيان كنند- مانند دورى حيوانات از دوستى و محبّت است، هر چند علف خوردنشان بر سر يك آخور بطول انجامد.

١٤٠- فرد باسخاوت و بخشنده آن كسى است كه مال خود را در پرداخت حقوق الهى صرف مى‌كند.

١٤١- اى مؤمنان، و اى نگهداران راز، به روز غفلت فراموشكاران؛ انديشه كنيد و يادآور شويد! ١٤٢- مفضّل بن عمر گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: حسب به چيست؟

فرمود: به ثروت و مال است، گفتم: كرم چيست؟ فرمود: پرهيزگارى و تقوا، گفتم: شرافت و بزرگوارى چيست؟ فرمود: سخاوت، خير بر تو! آيا نديدى كه حاتم طائى چگونه آقا و شريف قوم خود شد، با اينكه موقعيّت خانوادگى هم نداشت؟! ١٤٣- مردانگى دو نوع است: يكى در وطن، و ديگرى در سفر، و امّا مردانگى در وطن به خواندن قرآن است، و رفتن به مسجد، و معاشرت با نيكوكاران، و دقّت در فهم مسائل دين، و امّا مردانگى در سفر به بخشش توشه است، و شوخى كردن؛ نه آن نوع شوخى كه خدا را به خشم مى‌آورد، و كم مخالفت كردن با هم سفرت، و اجتناب از نقل سرگذشت آنان هنگام جدائى.

١٤٤- بدان، كه كشنده على ٧ با شمشير اگر به من امانتى بسپارد، يا از من در امرى مشورت و نظرخواهى كند، و من هم بپذيرم؛ حتما امانت را در حقّ او رعايت مى‌كنم.

١٤٥- سفيان گويد: از آن حضرت ٧ پرسيدم: آيا جايز است كه آدمى از خود تعريف كند؟! فرمود: آرى؛ بهنگام ضرورت، آيا سخن يوسف ٧ را نشنيدى [كه خطاب به پادشاه مصر گفت‌]: اجْعَلْنِي عَلى‌ خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ‌ «مرا بر خزانه‌هاى اين سرزمين برگمار كه بدان نگاهبان و كاملا دانايم- يوسف: ٥٥»، و نيز سخن [هود] آن بنده نيكوكار را [كه گفت‌]: أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ‌ «من براى شما نيكخواه و امين هستم- اعراف: ٦٨»؟! ١٤٦- خداوند به داود پيامبر ٧ وحى كرد، اى داود، تو اراده مى‌كنى و من هم اراده [مى‌كنم‌]، پس اگر به همان خواست من بسنده كنى از هر چه خواهى تو را كفايت كرده و بى‌نياز سازم، و اگر بخواسته خود پافشارى كنى تو را در رسيدن‌