تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٥٣ - سخنانى كوتاه از امام صادق

به خواسته‌ات به رنج و زحمت افكنم، و در پايان همان شود كه من خواسته‌ام.

١٤٧- محمّد بن قيس گويد: از آن حضرت ٧ پرسيدم: آيا ميتوانم به دو گروه در حال جنگ سلاح بفروشم؟ فرمود: آرى؛ امّا [فقط] اسلحه دفاعى همچون: زره، و جوشن، و كلاه خود، و مانند اينها.

١٤٨- چهار چيز در چهار مورد جايز نيست: [مالى كه از] ١- خيانت، ٢- دستبرد به غنائم، ٣- دزدى، ٤- و ربا بدست آيد، ١- در راه سفر حجّ، ٢- عمره، ٣- در جنگ، ٤- و در صدقه دادن.

١٤٩- براستى خداوند؛ نعمت دنيا را به هر دوست و دشمنى عطا كند، ولى ايمان را تنها به برگزيدگان خلقش دهد.

١٥٠- هر كس مردم را [به قصد رياست و رهبرى‌] بسوى خود فراخواند با اينكه در ميانشان شخصى اعلم‌تر از او هست؛ او بدعت‌گزار و گمراه است.

١٥١- از آن حضرت ٧ پرسيدند: چه چيزى در سفارشات لقمان بود؟

فرمود: مطالبى شگفت‌انگيز، و يكى از آنها گفتار او به فرزندش بود كه گفت:

«از خدا چنان بيمناك باش كه اگر با يك دنيا خوبى به پيشگاهش درآئى باز هم تو را عذاب كند، و نيز اميدت به خدا چنان باشد كه اگر با يك دنيا گناه به درگاهش رسى به حال تو رحم كند!، سپس امام ٧ فرمود: هيچ مؤمنى نيست جز آنكه در قلبش دو نور است: نور بيم، و نور اميد، كه چون وزن شوند هيچ كدام بر ديگرى افزون نگردد.

١٥٢- أبو بصير گويد: از آن حضرت ٧ پرسيدم: ايمان چيست؟ فرمود:

عدم نافرمانى و معصيت خداوند، پرسيدم: اسلام چيست؟ فرمود: [مسلمان كسى است كه‌] مانند ما اعمال عبادى انجام دهد، و سر حيوان حلال گوشت را ببرد.

١٥٣- هيچ كدام از شما سخنى هدايت بخش نگويد و بدان عمل نشود جز آنكه از پاداشى همچون پاداش عمل‌كننده آن بهرمند گردد. و زبان به هيچ سخن ناحقّ و باطلى نگشايد و آن را بكار نگيرد جز آنكه بار گناه عمل‌كننده آن بر دوش او باشد.

١٥٤- از آن حضرت ٧ پرسيدند: مسيحيان معتقدند كه شب ميلاد [مسيح‌] بيست و چهارم كانون است؟ فرمود: دروغ گويند، بلكه نيمه حزيران‌