است. و در نيمه آذار شب و روز برابر است.[١] ١٥٥- امام صادق ٧ فرمود: حضرت إسماعيل پنج سال بزرگتر از اسحاق پيامبر بود، و «ذبيح» اسماعيل بود، آيا كلام ابراهيم پيامبر را نشنيدى كه گفت:

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ‌ يعنى: «پروردگارا مرا فرزندى شايسته ببخش»؟! همانا از خدا خواست تا او را پسرى شايسته روزى كند، و در ادامه فرمايد: فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ‌، يعنى: «پس او را به پسرى بردبار مژده داديم- صافّات: ١٠١» يعنى به اسماعيل، سپس فرمود: وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ‌، يعنى: و او را به اسحاق، پيامبرى از نيكان و شايستگان، مژده داديم- صافّات: ١١٢». پس هر كه پندارد سنّ اسحاق بزرگتر از اسماعيل بوده قرآن را تكذيب كرده است! ١٥٦- چهار چيز از خصوصيّات اخلاقى پيامبران و انبياء عليهم السّلام است:

نيكوكارى، و سخاوت، و صبر بر مصيبت، و قيام براى ادا نمودن حقّ مؤمن.

١٥٧- مبادا آن مصيبت را كه هم صبرش بتو داده شده و هم ثوابش بر تو واجب گشته، مصيبت شمارى! همانا مصيبت آنست كه صاحبش- به جهت بى‌صبرى در وقت نزول آن- از اجر و پاداش ناكام و بى‌بهره ماند.

١٥٨- بى‌شكّ خداوند در ميان مخلوقاتش در زمين بندگانى دارد كه در نيازهاى دنيا و آخرت ملجأ و پناه مردمند، براستى اين افراد مؤمنانند، و به روز رستاخيز در امان. هان! بدرستى كه محبوبترين مؤمنان بخدا آنانند كه فرد مؤمن تهيدست را در امور دنيا و گذران زندگيش يارى مى‌كنند، و نيز آن افرادى كه يارى نمايند و سود رسانند و هر مكروه و ناپسندى را از مؤمنان بزدايند.

١٥٩- بى‌ترديد صله رحم (پيوند با خويشان) و نيكوكارى؛ حساب را

[١] ابتداى سال در ماههاى رومى از فصل خزان آغاز مى‌شود، و ماهها به اين ترتيب قرار دارند: پائيز: ايلول، تشرين اوّل، تشرين آخر، زمستان: كانون اوّل، كانون آخر، شباط، بهار: آذار، نيسان، ايار، تابستان: حزيران، تموز، آب. و أبو نصر فارابى آنها را در دو بيت زير آورده:

دو تشرين و دو كانون و پس آنگه* شباط و آذر و نيسان ايار است حزيران و تموز و آب و ايلول* نگه دارش كه از من يادگار است