آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٠٨ - حضرت موسى و عابد آهنگر

موسى (ع) جواب داد: پيامبر بنى اسرائيل فلان شخص عابد را به من نشان داد و من او را از عابدترين بندگان يافتم و او مرا به فلان كس راهنمايى كرد، آن شخص را عابدتر ازو يافتم، و اين عابد تو را به من معرفى نمود و گمان كرد كه تو از وى عابدترى و من تو را همانند ايشان در عبادت نمى‌بينم. پاسخ داد: من مردى برده‌ام آيا نمى‌بينى كه خداى را ذكر مى‌گويم؟ آيا نمى‌بينى كه نماز را در وقتش مى‌آورم، اگر تنها عبادت كنم و به نماز روى آورم از غله مولايم كم گذاشتم و به كار ديگران ضرر وارد كردم. آنگاه، از حضرت موسى (ع) پرسيده آيا به شهرت بر مى‌گردى؟

حضرت موسى (ع) پاسخ داد: بله، حضرت فرمود: ابرى در آسمان عبور مى‌كرد. آهنگر گفت اى ابر بيا! وقتى آمد پرسيد: به كجا مى‌روى؟ جواب داد: من به فلان سرزمين مى‌روم. آهنگر گفت:

برو! با تو كارى ندارم. آنگاه ابر ديگرى آمد، آهنگر گفت: اى ابر بيا! ابر آمد پرسيد: به كجا مى‌روى؟ پاسخ داد: به سرزمين موسى بن عمران. حضرت امام صادق ٧ فرمود: آهنگر به ابر گفت اين مرد را به آرامى بردار و به آرامى در سرزمين موسى بن عمران بر زمين بگذار امام (ع) فرمود وقتى حضرت موسى بن عمران به شهرش رسيد از خداى تعالى پرسيد: خدايا چگونه اين مقام را به اين مرد دادى؟ خداى تعالى فرمود: اين بنده من بر بلاى من صبر مى‌كند و به قضاى من راضى مى‌شود و بر نعمت من سپاس مى‌گويد.

روايت پانزدهم: حسن بن ابى الحسن ديلمى در كتاب خود از وهب بن منبه روايت كرد. وهب گفت: خداى تعالى به داود وحى كرد: اى داود! هر كس به دوستى علاقه داشته باشد (٢- ٦٥) گفتارش را تصديق مى‌كند، و هر كس از دوستش راضى باشد، گفتارش را تصديق مى‌كند، و هر كس به دوستى اطمينان كند بر او اعتماد مى‌نمايد و هر كس به دوست خود مشتاق باشد براى رسيدن به او تلاش مى‌كند. اى داود! ياد من از آن يادكنندگان و بهشت من از آن مطيعان و دوستى من براى مشتاقان است ولى من مخصوص دوستانم هستم. و خداى سبحان فرمود: اهل طاعت من در مهمانى منند و اهل شكر در نعمت‌هاى فراوان غوطه مى‌خورند و اهل ذكر من در نعمت من هستند و اهل معصيت را مايوس از رحمت مى‌گردانم، اگر توبه كنند، من دوستشان دارم و اگر دعا كنند، من آن‌ها را اجابت مى‌كنم و اگر مريض گردند من طبيب ايشانم و با محنت‌ها و مصيبت‌ها ايشان را مداوا مى‌كنم تا ايشان را از گناهان و معايب پاك گردانم (٦٦).

ايت شانزدهم: از پيامبر ٦ آمده كه فرمود: هيچ گروهى كه ياد خدا كنند ننشينند جز آنكه منادى از آسمان به ايشان ندا مى‌دهد: بلند شويد كه خداى تعالى فرمود: بديهاى شما را به خوبى مبدل كردم و همه شما را آمرزيدم و هيچ گروهى از اهل زمين در حال ذكر خدا ننشينند جز آنكه‌